Designer bag dream wish list

Ik begreep nooit waarom mensen – en dan met name vrouwen – meer dan een paar tientjes uit zouden geven aan een tas. Die tassen waren toch ook leuk genoeg?  Vaak zijn ze geïnspireerd of soms zelfs nageaapt van de dure designer merken, waardoor je met dezelfde stijl tas rond kunt lopen. Totdat ik na het behalen van mijn Propedeuse zo’n 6 jaar geleden een cadeau mocht uitzoeken, iets waarmee ik mezelf zou verwennen en wat ik anders nooit zou kopen. Dat werd een tas, de Michael Kors Selma die zo duur was dat het ook meteen mijn verjaardags- en afstudeercadeau was. Maar die tas deed wel wat met me, opeens voelde het alsof ik ook succesvol kan zijn in het leven. Ik stond met name versteld van de kwaliteit, het leek wel alsof hij helemaal niet versleet. Toen mijn schooltas van ellende bijna uit elkaar viel wilde ik graag weer zo’n kwalitatief goede tas, eentje waar ik jaren mee zou kunnen doen in plaats van een seizoen of schooljaar. En toen had ik ook opeens het virus te pakken.

Toen ik de Chloé Drew voor het eerst voorbij zag komen en eigenaren hem een ‘sieraad’ noemde vond ik hem maar niets. Ik had geen idee wat zij in deze tas zagen en vond hem maar een beetje raar. De ronde vorm en twee van die haken die erboven uitsteken, het hengsel wat niet vast zit en het slotje wat er telkens uitvalt… Maar hoe meer ik hem op social media voorbij zag komen, hoe leuker ik hem ben gaan vinden. Ik denk dat ik nu ook zie wat al die influencers maanden geleden al zagen. Het is gewoon een heel mooi en uniek ontwerp wat iets extra’s een iedere outfit toe kan voegen. Deze ‘cloudy blue‘ en ‘motty grey‘ zijn toch wel favoriet.

Net als dat ik geen fan was van de Chloé Drew, was ik ook nooit fan van de tassen van Louis Vuitton. Ik vond ze altijd te opvallend met het schreeuwerige monochroom. Alsof iedereen moet weten dat je een dure tas om je arm hebt hangen. Met name in het tijdperk dat de Speedy ontzettend populair was leek een Louis Vuitton tas een status symbool. Maar toen ik de rechtste Pochette Metis zag vond ik deze meteen leuk. Het klassieke model in een perfect voormaatje dat ook nog eens erg veelzijdig is. En doordat deze variant van canvas gemaakt is in plaats van leer bekrast hij ook niet zo snel waardoor hij erg gebruiksvriendelijk is. Vanaf dat moment stond Louis Vuitton op mijn radar. De linkse My Lockme vind ik er veel van weg hebben. Een lang verstelbaar schouder hengsel en een korte om hem aan vast te houden, en de driehoekige ‘enveloppe style’ flap waarmee je de tas dicht doet. Deze tas vind ik met name mooi door de kleur combinatie. Erg sprekend, maar door de zachte kleuren ook niet te opvallend. Een hele mooie en stijlvolle tas als je het mij vraagt.

De Mulberry Darley is een klassieke en tijdloze tas die met de hand gemaakt is in hun fabriek in Engeland. Aan de binnenkant is er ruimte voor pasjes en het schouderhengsel kan  gemaakt worden, hierdoor is deze tas ook als clutch te gebruiken wat hem erg veelzijdig maakt. Voor mijn portemonnee is het maar goed dat hij er niet is in een spannender kleurtje dan deze Oak Natural.

Toen ik slaagde voor mijn Bachelor diploma wilde ik als cadeau en aandenken graag een mooie zwarte schoudertas. Eentje die niet te saai was, maar ook niet teveel tierelantijntjes heeft. Toen ik de Saint Laurent Monogram Wallet on a Chain zag was ik meteen verkocht. Alles aan deze tas was perfect. Hij had de juiste kleur (zwart), gouden hardware, was niet te opvallend maar ook niet saai, ik vond het chevron motief wat in het leer verwerkt zit erg mooi en doordat het leer gemaakt is  met een pebled grain motief is het kwetsbare kalfleer een stuk minder kwetsbaar en komen er bijna geen krasjes op. Alles aan deze tas is in mijn ogen dus perfect. Alles behalve het prijskaartje, waardoor ik toch verder ben gaan zoeken naar een iets goedkoper alternatief. (Die heb ik later gevonden in de Furla Metropolis.)

Tot slot zou ik heel graag een opvallend gele schoudertasje willen hebben. Eentje die een echte eyecatcher is en een simpele outfit doet laten spreken. Een okergele tas is ontzettend vrolijk in de zomer, perfect voor tijdens Pasen en onder het motto ‘I don’t care’ ook nog steeds super leuk in de winter. De perfecte tas in een mooie gele kleur heb ik helaas (of gelukkig) nog niet gevonden.

Waarschijnlijk zal geen van deze tassen ooit in mijn kast belanden, but a girl can dream, right?

Van welke tas droom jij om hem ooit om je arm te hebben hangen?

Cheers!
Sandra-Anna

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *