Over dat getalletje op de weegschaal

weegschaal voeten scales feet foot toenails teennagels tenen

Mijn hele leven lang heb ik alles kunnen eten wat ik wilde zonder ook maar een grammetje aan te komen. Daarentegen kon ik ook lijnen wat ik wilde; afvallen ging ook niet. Mijn gewicht was altijd constant ondanks dat ik niet zo gezond leefde. Sinds de brugklas ben ik in totaal ongeveer 4 kilo aangekomen en dat is niet veel aangezien mijn lichaam wel veranderd is. Door de puberteit heb ik meer vrouwelijke vormen gekregen en daarnaast heb ik ook meer spiermassa opgebouwd door het vele sporten wat ik in de afgelopen jaren deed. Ik stond dus ook nooit op de weegschaal, want waarom zou je iedere week naar hetzelfde getalletje gaan staren?

Totdat mijn hond moest afvallen (hij had wel overgewicht), er een weegschaal in de woonkamer van mijn ouders stond (om de hond regelmatig te kunnen wegen) en mijn moeder tegen mij zei dat ik er maar eens op moest gaan staan. Toen schrok ik van het getalletje wat op de weegschaal stond. Ik was aangekomen sinds de laatste keer dat ik op een weegschaal stond – wat ongeveer een half jaar tot een jaar geleden was. Ergens schaamde ik me ook een beetje. Ik vond het dan ook totaal niet leuk om het hardop te moeten uitspreken. Eenmaal thuis deed ik meteen een nieuwe batterij in mijn weegschaal en ging ik erop staan in de hoop dat deze minder zou aangeven. Helaas was dat niet het geval. In tegendeel zelfs; hij gaf nog eens een paar kilo meer aan!

Ik was zo geschrokken van mijn gewicht dat ik resoluut besloot om af te gaan vallen. Deze overbodige kilo’s moesten er gewoon af. Punt. Ik ging niet zozeer minder eten, maar alle ongezonde producten uit mijn dagelijkse eetpatroon verving ik voor gezonde varianten. Ook stopte ik meteen met snoepen. Als ik s’ avonds op de bank zat mocht ik niks lekkers meer en ook het snoepje na de maaltijd wat ik was gewend liet ik achterwege. Ik was heel erg streng voor mezelf en alle lekkernijen die me werden aangeboden sloeg ik af. En het werkte. Binnen een aantal weken waren de eerste paar kilo’s er al af. De motivatie ging daarna wel naar beneden aangezien ik niet zoveel kilo’s meer hoefde. Af en toe pakte ik dus weer wat lekkers. Ik voelde me wel heel erg goed bij die gezonde levensstijl, dus die heb ik aangehouden.

Ik ben inmiddels 6 kilo afgevallen en zit weer op mijn oude gewicht. Door dit hele gebeuren heb ik opnieuw een gezonde relatie met eten op moeten bouwen. Dit kwam doordat ik me in het begin nog dagenlang schuldig voelde na het eten van iets ongezonds, ook al was het maar één klein koekje. Inmiddels sta ik dus weer iedere vrijdagochtend naar hetzelfde getalletje op de weegschaal te staren. Ik merk wel dat mijn gezicht iets strakker is en dat sommige kledingstukken nu wat ruimer zitten dan voorheen. Maar ik ben nog steeds dezelfde Sandra en mensen in mijn omgeving (inclusief mezelf) hebben niet eens gemerkt dat ik een paar kilo was aangekomen. Ik zit lekker in mijn vel, beweeg veel en eet gezond. Bovendien is mijn BMI gewoon goed en kom ik niet eens in de buurt van overgewicht. Een kilo meer of minder zou dan toch niet uit moeten maken? Waarom maak ik me er dan zo druk over? Waarom is dat getalletje op de weegschaal zo belangrijk?

Ik ben nog steeds zoekende naar een antwoord op die vragen. Als jij het hebt hoor ik het graag. Tot die tijd blijf ik mijn best doen om gezond te leven, bewuste keuzes te maken en veel te sporten. En mijn wekelijkse weegmoment op vrijdagochtend? Die zal steeds minder vaak plaatsnemen want zolang ik fit en gezond ben en lekker in mijn vel zit ga ik mijn best doen om me er niet druk over te maken net zoals ik dat een paar maanden geleden deed. Ik merk het vanzelf wel wanneer mijn broek niet meer dicht kan. Tot die tijd laat ik mijn leven niet beheersen door het getalletje op de weegschaal.

Sta jij regelmatig op de weegschaal?

Cheers!
Sandra-Anna

Een gedachte over “Over dat getalletje op de weegschaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *