Master update #3

Tilburg University campus logo

In de afgelopen weken kon je niet ontkomen aan het nieuws dat ik ben geslaagd voor de Master Communication and Information Sciences met als specialisatie Business Communication and Digital Media aan Tilburg University. Voordat ik anderhalf jaar geleden aan de Pre-Master voor deze opleiding begon, schreef ik deze blog waarin ik mijn zorgen uitte voor het starten van de opleiding. Aan de ene kant had ik er wel zin in, maar ik keek er ook behoorlijk tegenop. Nu ik mijn diploma heb behaald leek het me wel leuk om terug te blikken naar mijn tijd op de universiteit; was het echt zo erg als ik had verwacht?

In die blogpost schreef ik dat de vakken die ik moest volgen totaal niet interessant zouden zijn waardoor ik verwachtte dat mijn motivatie ver te zoeken zou zijn. Eigenlijk vond ik dit wel meevallen. Bij de meeste vakken kon ik wel een reden bedenken waarom het toch nog enigszins interessant was en anders was het gewoon een kwestie van de knop omzetten en doorgaan. Het gebrek aan motivatie was er totaal niet. In tegenstelling zelfs; ik denk niet dat ik eerder zo gemotiveerd was als tijdens mijn studententijd op de universiteit. Het was ontzettend zwaar (hier kom ik zo nog op terug), lang niet zo leuk als mijn Bachelor opleiding, maar ik wilde het zo ontzettend graag. Opgeven was in mijn ogen simpelweg geen optie waardoor ik in een soort overlevingsmodus ging en er dagelijks alles aan deed (letterlijk) om mijn vakken te halen en mijn Master af te ronden. Aan motivatie had ik dus zeker geen gebrek en zo saai als ik het had verwacht was het ook totaal niet. Ik heb meerdere vakken kunnen volgen die ik oprecht heel erg interessant vond en waarbij ik veel waardevolle kennis heb opgedaan.

Ook verwachtte ik dat het behoorlijk pittig zou gaan worden. Ik schreef destijds het volgende:

Ik ben niet zozeer bang dat ik het niet zal halen, want ik weet dat ik met de benodigde inzet de gewenste resultaten kan behalen. Maar dat is hetgeen waar ik tegenop zie: “de benodigde inzet.” Ik ben bang dat ik veel zal moeten gaan studeren en buiten college’s om hier behoorlijk wat uren aan moeten spenderen

Dit is hetgeen wat ik het meeste heb onderschat. Ik wist uiteraard wel dat het niveau van de Master een stuk hoger zou liggen dan van mijn Bachelor, maar ik had niet verwacht dat ik zoveel zou moeten studeren. Het was niet zozeer dat het te moeilijk was – er waren maar twee vakken die ik moeilijk vond en waarbij ik veel moeite heb moeten doen om de lesstof te begrijpen – maar het was gewoon ontzettend veel werk. Ik heb echt dag en nacht moeten studeren om bij te kunnen blijven. Voor het grootste gedeelte van de opleiding volgde ik drie vakken tegelijk; twee normale vakken en een onderzoeksvaardigheid. Voor ieder vak had je doorgaans drie opdrachten die je individueel of in groepsverband moest maken. Hiervoor was je dus iedere week bruikbare literatuur aan het opzoeken over het onderwerp, in overleg met je groepsgenoten en wetenschappelijk onderzoek aan het schrijven. En deze workload vermenigvuldigde je dus met negen, omdat je doorgaans drie opdrachten per vak had en drie vakken in totaal. Daarnaast moesten we per vak doorgaans vijftien tot twintig artikelen lezen van twintig tot dertig A4’tjes per stuk. Dat waren dus ongeveer zes papers per week. Uiteraard volgden we ook college’s, moesten we per college opdrachten voorbereiden en tot slot ook nog leren voor de tentamens. Begrijp je nu dat de studie veel tijd in beslag nam?

Ik was bang dat ik geen vrije tijd meer zou hebben en die angst werd werkelijkheid. Ik had geen tijd meer voor mijn vriend en als we samen waren dan was ik bijna altijd aan het studeren. Ook kon ik geen leuke dingen meer doen met mijn moeder, moest ik afspraken onder voorbehoud maken, kon ik niet altijd naar verjaardagen van familieleden of vrienden toe en sloeg ik regelmatig een training over. Als de tentamenweek dichterbij kwam had ik geen tijd meer om op te ruimen of te poetsen waardoor mijn leefomgeving een grote bende was (die mijn moeder heel lief voor me opruimde) en kwam het tot een punt dat het ten koste ging van mijn persoonlijke hygiene. Als ik zeg dat het heftig was, dan is dat een understatement.

Ik denk dat juist mijn motivatie ervoor heeft gezorgd dat ik door ben blijven zetten en niet heb opgegeven, hoe zwaar het ook was. De opleiding heeft me heel veel stress en slapeloze nachten bezorgd, maar ik heb ook nieuwe vriendinnen gemaakt, veel geleerd en mezelf verder ontwikkeld. Ondanks dat ik het niet makkelijk heb gehad weet ik inmiddels wel weer dat dit voor mij de juiste keuze was. En uiteraard ben ik er nu ontzettend trots op dat ik mijn Master heb behaald.

Ben jij na je studie ook gaan doorstuderen of gaan werken?

Cheers!
Sandra-Anna

2 gedachten over “Master update #3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *