Ik ben geslaagd!

De afgelopen maanden waren niet alleen ontzettend druk, maar ook heel erg spannend voor mij. Naast alle (sociale) verplichtingen die ik had, was ik zo’n 60 tot 80 uur per week bezig met het schrijven van een scriptie over het genereren van vertrouwen in een IT-company. Dit was geen gemakkelijke uitdaging en dat maakte het extra spannend, zelfs nadat ik het verlossende woord had gekregen dat ik mijn scriptie heb gehaald. Ik moest nog steeds mijn presentatie en verdediging goed doorkomen. Gelukkig was alle spanning helemaal voor niets en mag ik nu met trots zeggen dat ik met een 7,5 gemiddeld ben geslaagd voor de opleiding Advanced Business Creation en nu officieel de titel Bachelor of Arts mag dragen.

Mijn 4 jaar lange harde werken werd afgelopen woensdag eindelijk beloond tijdens mijn diploma uitreiking. Alle gasten moesten in de grote zaal plaatsnemen, terwijl ik in de gang tussen alle andere afstudeerders wachtte op ons teken. We kregen graduation caps en werden verzocht deze allemaal op te zetten. Het eerste, wellicht ietwat nerveuze, lachmomentje was daar. Alle meiden waren aan het gillen en rende naar de toiletten of haalde hun telefoons erbij om te kijken hoe belachelijk het eruit zou zien, terwijl de mannen zich zorgen maakte dat hun goed gegelde haar in zou deuken. Toen kreeg ik mijn kippenvel momentje; ik hoorde het nummer Can’t stop the feeling van Justin Timberlake door de luidsprekers galmen. Dit nummer was de titelsong van de film Trolls die afgelopen najaar uit is gekomen toen ik in Engeland studeerde. Ik heb hier ontzettend veel goede herinneringen aan, en dit nummer bracht me weer helemaal terug. Niet veel later bleek dat dit het nummer was waarop alle afstudeerders het podium op moesten lopen, en via een catwalk met rode loper dwars door de zaal en al het publiek naar een tribune achterin. Tot mijn grote schrik moesten we een voor een opkomen! Terwijl ik daar liep  onder toeziend oog van de volle zaal was ik bang dat ik over de trapjes of mijn eigen voeten zou struikelen. Ik keek daarom eerder gespannen dan blij toen het mijn beurt was. Gelukkig kon er nog wel een zenuwachtig lachje vanaf toen ik bij alle paparazzi aankwam.

Na een aantal praatjes van de directrice, een docent en een student, en de uitreiking van beste scriptie en beste innovatie, mochten we naar een apart lokaal waar we in onze SLB-klassen het getuigschrift overhandigd zouden krijgen. Net als bij de Propedeuse uitreiking ging dat bij mijn SLB’er niet zomaar. Voordat het getuigschrift ondertekend mocht worden moest ik eerst een gênante, maar hilarische speech aanhoren met verschillende anekdotes over mij. Daarna was het dan eindelijk zover, na een krabbeltje gezet te hebben terwijl de sluiter van mijn moeders camera flink knipperde, kreeg ik eindelijk mijn getuigschrift en een presentje van Avans overhandigd, waarna we met alle studenten en gasten in het Grand Café het allerlaatste drankje met elkaar hebben gedronken.

Het waren 4 mooie jaren die ik afgelopen woensdag in het bijzijn van mijn dierbare heb mogen afsluiten. Ik kijk nu al uit naar hetgeen wat de toekomst mij gaat brengen.

Cheers!
Sandra-Anna

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *