1 jaar geleden begon ik met hardlopen…

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman zonsopkomst sunrise race wedstrijd vijf five hand

Aanstaande zondag 10 maart is het precies een jaar geleden dat ik voor het eerst de Nikes aantrok – waarvan ik dacht dat het hardlopenschoenen waren maar wat later niet zo bleek te zijn – om een rondje te gaan hardlopen. Mijn vader had me uitgedaagd om met hem mee te lopen tijdens de Cruyff Foundation Run waar hij en zijn collega’s aan de start zouden staan. Het parcours was 5 kilometer en ik blufte dat ik dat wel kon. Toen moest ik natuurlijk aan de bak om te trainen en te bewijzen dat ik daadwerkelijk die 5 kilometer kon uitlopen.

In die begin periode – tot 21 juli om precies te zijn – hield ik 41 trainingen lang een soort dagboekje bij waarin ik opschreef op welke dag ik had hardgelopen, hoeveel kilometer, in welke snelheid, hoelang ik erover deed en gaf ik het 1 tot 5 sterren om te beoordelen hoe goed het hardlooprondje was gegaan. Daarnaast schreef ik er ook een klein stukje over hoe het rondje was gegaan. Over mijn eerste hardlooptraining schreef ik het volgende op:

Vandaag liep ik mijn allereerste rondje in mijn voorbereiding op de Cruyff Foundation 5K Run die op 25 april zal plaatsvinden. Hetzelfde rondje als degene ik jaren geleden op een blauwe maandag wel eens heb gelopen. Iedere keer sprak ik met mezelf een punt af vanaf wanneer ik wel zou mogen gaan wandelen. Maar steeds als ik bij dat punt aankwam kon ik nog gewoon doorlopen. Bij mijn huis aangekomen besloot ik zelfs om nog een blokje om te gaan. Ik was euforisch dat mijn conditie zo goed was en wilde doorgaan. Ik merkte dat mijn kuiten gespannen waren doordat ze nog aan de nieuwe manier van bewegen moesten wennen. Het langzame tempo wat ik van mezelf moest lopen was best pittig, ik wilde graag veel sneller loper maar wist mezelf hiervan te weerhouden.

Zes weken later vond de wedstrijd plaats waar ik voor trainde, daarover schreef ik dit in mijn dagboek:

Eindelijk was het zo ver; de wedstrijd waarvoor ik 6 weken geleden ben begonnen met hardlopen. Ik zat vol energie en had er veel zin in. Ik was er helemaal klaar voor. Nadat het  startschot luidde wandelde ik naar de start. Een high-five met de mascotte en de wedstrijd was echt begonnen. We startten veel te snel dus ik liet onze pace langzaam wat zakken. Door alles en iedereen werden we ingehaald, maar dat maakte niet uit. Ik rende achter papa en de mensenmassa aan. Dat ging gewoon goed. Hij rende en ik volgde totdat we er waren. Toen de finish in het stadion in zicht was maakten we een eindsprintje en kwamen we hand in hand over de finish. Wat was dit mooi! Dat ik nog nooit zo snel heb gelopen maakte het nog mooier.

Hardlopen bomen kanaaldijk Nike running

Erg leuk om zo terug te lezen. In het afgelopen jaar heb ik ontzettend veel kennis verkregen over het hardlopen. Ik weet nu wat wel en wat niet werkt. En zo mega langzaam lopen als ik toen deed? Inmiddels weet ik dat dat niet nodig is en dat ik gerust een stuk (of eigenlijk een heel stuk) sneller kan en mag hardlopen. In een jaar tijd is er zo ontzettend veel gebeurd en ben ik door al mijn hardloopervaringen ook gegroeid als een persoon. Ik heb mezelf doen verbazen over hetgeen wat mijn lichaam instaat is om te doen. Ik heb ook gezien dat ik verbluffend veel doorzettingsvermogen in dat kleine lichaampje van mij heb. Veel meer dan ik ooit vermoedde. Ik heb urenlang rond gehobbeld met muziek in mijn oren terwijl ik mijn gedachten de vrije loop liet gaan. Maar ik heb ook een aantal pittige trainingen achter de rug en rondjes gelopen waarvan ik nooit had durven dromen dat ik ze zou kunnen lopen.

Toen ik een jaar geleden begon met hardlopen was dat zonder enig doel of verwachtingen. Ja, ik wilde graag de 5 kilometer met mijn vader lopen tijdens die hardloopwedstrijd, maar verder hoefde niet en een snelle tijd kwam niet eens in mij op. Natuurlijk vroeg ik me wel eens af hoe het zou zijn om écht lange duurlopen te lopen en kwam de droom om ooit een halve marathon te lopen al snel in me op. Dat het me ook daadwerkelijk zou lukken kwam niet in me op en al helemaal niet dat ik de afstand al op 1 augustus zou afleggen.

Ik heb ongelofelijk mooie hardloopwedstrijden mogen lopen zoals de Veldhoven 10 Miles waar ik ontzettend van genoot doordat ik zo lekker kon lopen, de Loop naar de Pomp waar ik, ondanks dat ik een PR liep als laatste over de finish kwam en bijna 5 kilometer lang gevolgd werd door de motor die de laatste loper aangaf, en ook een beetje de Tilburg Ten Miles omdat ik kapot was, rustig aan deed en zonder dat ik het maar een seconden had verwacht de finish toch haalde en dat mocht delen met clubgenootjes van de atletiekvereniging.

Hardlopen bossen natuur running

Natuurlijk was het hardlopen niet altijd rozengeur en maneschijn. Na maandenlang kei hard trainen stond ik geblesseerd (en toch een beetje ongetraind) aan de start van de halve marathon waar ik zo naar uit had gekeken. De halve marathon die ik niet uit heb kunnen lopen en waar ik echt even van bovenop moest komen omdat de teleurstelling enorm groot was. De vijf maanden van blessureleed die daarna volgde waren ook alles behalve leuk. Maar gelukkig heb ik ervan geleerd. Ik heb nog nooit zo goed naar mijn lichaam geluisterd als dat ik nu doe en in plaats van me compleet te focussen op een bepaalde wedstrijd ben ik gewoon lekker aan het trainen voor dat grote doel en zie ik vanzelf wel wanneer ik er klaar voor ben. Mezelf kapot lopen doe ik niet meer waardoor de blessures hopelijk uit zullen blijven.

Het was een ontzettend mooi jaar waarin ik veel leuke, lieve en motiverende mensen heb mogen ontmoeten door de verbindende factor van deze sport. Ik ben er natuurlijk veel over gaan posten op zowel mijn blog als mijn Instagram en daardoor zijn een aantal mensen in mijn omgeving ook gemotiveerd geraakt om zelf te beginnen met hardlopen. Ik vind het zo ontzettend leuk om te horen dat mensen dankzij mij de liefde voor het lopen hebben (her)ontdekt. Ik ben ongelofelijk dankbaar dat ik dankzij mijn vader de weg naar mijn hardloopschoenen heb gevonden en dat mijn lichaam in staat is om zichzelf keer op keer weer in het zweet te werken. Ik hoop dat ik nog vele mooie jaren mag hardlopen – zonder blessures uiteraard.

Hoelang doe jij al aan hardlopen?

Cheers!
Sandra-Anna

Een gedachte over “1 jaar geleden begon ik met hardlopen…

  1. Christien schreef:

    Ik ben er een van die dankzij jou gemotiveerd is geraakt om ook te gaan lopen.
    En ik wens je nog heel veel loopplezier, alleen en wellicht ook weer eens samen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *