De halve marathon, ben ik er klaar voor?

Startnummer halve marathon Eindhoven rennen hardlopen race bib blij meisje vrouw hardloopwedstrijd

Aanstaande zondag sta ik – na een hele zomer mijn wekker om 5/6 uur ’s ochtends gezet te hebben en kei hard te trainen – aan de start van mijn eerste halve marathon. Als je mijn blog of Instagram een beetje in de gaten hebt gehouden, dan weet je dat dat helaas niet zonder slag of stoot zal gaan. Tijdens de Tilburg Ten Miles die ik begin september liep heb ik mezelf geblesseerd waar ik anderhalve week later pas achter kwam. Maar ondanks dat ik ruim een maand niet heb kunnen lopen, ga ik zondag toch starten en ben ik nog steeds net zo vast beraden om hem te finishen als toen ik me inschreef voor deze wedstrijd.

In de afgelopen periode van blessureleed heb ik een paar dingen geleerd. Ten eerste, is fietsen een prima alternatieve training voor hardlopen, maar is – voor mij in ieder geval – absoluut niet vergelijkbaar. Wellicht dat ik op deze manier mijn conditie een beetje heb kunnen behouden, maar mijn uithoudingsvermogen wordt tijdens het fietsen bij lange na niet zo op de proef gesteld als tijdens het hardlopen. Toen ik vorige week weer een klein stukje mocht proberen te lopen merkte ik het verschil meteen; hardlopen kost me veel meer energie. Ten tweede, kunnen ook medische specialisten ernaast zitten betreft je diagnose. Mijn moeder riep al een paar keer dat ze niet in mijn lichaam kunnen kijken en aannames moeten maken. Maar ik vertrouwde die aannames of wilde gewoon maar al te graag dat ze waar bleken. Helaas was dat niet het geval waardoor ik van een week rust nemen opeens naar meerdere maanden ging en dus geblesseerd de halve marathon zal moeten gaan lopen. Ten derde, kan je lichaam na gewend te zijn geraakt aan het herhalen van een bepaalde beweging, hier binnen een maand ook weer aan ontwennen. Wat doen mijn kuiten tijdens en na het lopen toch weer pijn van de spanning! Zelfs mijn geliefde Stox energy tubes kunnen hier niet tegenop. Ten vierde, heb ik het hardlopen ontzettend gemist. Wat is het toch ongelofelijk fijn om lekker in de natuur of open lucht te kunnen rennen. Ik voel me bevoorrecht dat ik het geluk heb om gewoon mijn schoenen aan te kunnen trekken en naar buiten te gaan – als ik hersteld ben van mijn blessure tenminste.

Dan nu de hamvraag; ben ik er klaar voor om overmorgen de halve marathon te lopen? Laat ik het nog een laatste keer opsommen: Ik heb in de afgelopen maand voorgaand aan de halve marathon twee keer hardgelopen: een rondje van 5km en een rondje van 10km, dat is belachelijk weinig. Bovendien ben ik geblesseerd en krijg ik door het weinige lopen al binnen no-time last van mijn kuiten. Fysiek ben ik er dus absoluut niet klaar voor, waardoor ik deze wedstrijd mentaal zal moeten gaan lopen. Mentaal zal ik sterker moeten zijn dan de pijn. Mind over matter. Gelukkig weet ik dat ik over een abnormale hoeveelheid doorzettingsvermogen beschik en heb ik in mijn leven al meerdere wedstrijden geblesseerd geturnd, en al meerdere keren (waaronder die ene keer dat ik mijn PR op de 10km liep tijdens de Loop naar de pomp) met gespannen en pijnlijke kuiten gelopen.

Ik weet dat ik het kan. Wellicht zal ik me net zoals tijdens de Tilburg Ten Miles voelen en heb ik 21.1km lang het idee dat ik de finish niet ga halen of heb ik totaal geen idee hóé ik de finish moet gaan halen. Ik weet gewoon dat ik hem wél ga halen. Waar ik fysiek tekort kom, haal ik mentaal in. De afgelopen week heb ik me dan ook vooral mentaal voorbereid. Ik heb mezelf moed in gesproken en heel goed geluisterd naar alle lieve aanmoedigingen die ik nu al heb ontvangen. Krijg ik last van mijn schouders? Dan herhaal ik de woorden van mijn hardlooptrainer in mijn hoofd. Heb ik het even moeilijk en wil ik stoppen? Dan denk ik aan mijn lieve moeder en vriend die mij supertrots bij de finish opwachten. Mind over matter. Dat wordt mijn mantra wat ik in mezelf zal blijven herhalen tot ik op de Vestdijk onder die boog doorloop. Mijn doel is om de wedstrijd uit te lopen en zoveel mogelijk te genieten van het mooie parcours door mijn eigen stad en van alle mensen die langs de kant staan om de lopers aan te moedigen. Want zoals Bassie altijd zei: “Wat er ook gebeurd, altijd blijven lachen.” En dat ga ik zeker doen.

Wat zijn jouw plannen voor dit weekend?

Cheers!
Sandra-Anna

2 gedachten over “De halve marathon, ben ik er klaar voor?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *