Eerste indruk: Baantrainingen

hardlopen rennen running baantraining hardloopschoenen 361 Spire-3 atletiek

Ik heb al wel vaker verteld dat ik aan mijn looptechniek en mijn houding tijdens het lopen moest werken. Deze was op zijn zachts gezegd niet al te best en kon nog heel wat verbeterd worden. Om dat te doen onder professionele begeleiding ben ik naar een atletiek vereniging gegaan. Inmiddels heb ik er al een paar baantrainingen opzitten.

Rondjes rennen op een baan van 400 meter lang klonk niet als iets waar ik veel plezier aan zou beleven. Maar ik vond dat ik het nodig had en dus ging ik een keer meetrainen met ESAV Asterix op de baan in Best. Uiteraard wilde de trainer graag mijn niveau bepalen zodat hij me een passend trainingsprogramma voor kon schotelen. Maar ook de leden waren vriendelijk, sociaal en oprecht geïnteresseerd in mijn hardloopervaring en doelen. Niemand keek raar op toen ik ze vertelde dat ik als beginner de halve marathon wil gaan lopen. Ze waren juist enthousiast en vertelde dat zij hem ook van plan zijn te gaan lopen. Zo’n warm welkom is natuurlijk erg fijn als nieuweling, hierdoor kon ik positief de training beginnen.

Alle duurlopers beginnen met 5×400 inlopen; dat is in totaal 2km inlopen als warming-up. Voor mij is dat nog best veel (ondanks dat ik inmiddels gemakkelijk 10km kan lopen) en dus houd ik het bij drie of vier rondjes. Vervolgens krijgen we wat loopscholing waar ik goed op mijn techniek kan letten en deze kan verbeteren. Daarna komt de turner in mij weer naar boven en gaan we alle spieren even losrekken. Tot slot eindigen we met steigerungen. Steigerwatte? Ja, dat had ik dus ook. Inmiddels weet ik dat steigerungen versnellingen zijn. We beginnen op het veld met langzaam te lopen op comfortabel tempo en gaan dan langzaam versnellen totdat we bijna sprintend eindigen. Dit doen we meestal drie keer voordat we aan het hoofdprogramma beginnen.

Naast het lopen op de baan, was ook het hoofdprogramma compleet nieuw voor me. Ik heb geleerd om zo ver mogelijk te lopen zonder te pauzeren, want stoppen of wandelen doe je niet, tenzij het echt niet anders gaat. Voor mij voelt dat nog steeds een beetje als falen. Maar hier was het juist de bedoeling! Het progamma bestaat dus altijd uit zoveel meter lopen (bijvoorbeeld 400), gevolgd door dribbelen of wandelen. In een set heb je dan een bepaald aantal herhalingen van het lopen + dribbelen/wandelen en tijdens zo’n training doe je meerdere sets. Voor de meeste lopers is dit fijn want dan kunnen ze all-out gaan terwijl ze wel tijd hadden om te herstellen voor de volgende interval.

Bij de eerste paar trainingen, waarin me herhaaldelijk gezegd werd dat ik rustig aan moest doen, had ik totaal geen moeite met het afmaken van trainingen en liep ik met het grooste gemak hetgeen wat de trainer me opgedragen had. Maar sinds de baan in Eindhoven eindelijk is geopend en we daar trainen lukt het me niet meer.  Het lijkt wel alsof het me opeens tien keer zoveel moeite kost om vooruit te komen. Wellicht eis ik nu ook meer van me, wil ik op een rustig tempo lopen in plaats van met dat sukkeldrafje van me. Maar hoe dan ook, dat ik geen avondloper ben en het me meer moeite kost om mijn rondjes te lopen, houdt me nog niet tegen.

Als (bestuurs)leden me vroegen hoe ik de training vond, kon ik nog niet echt met overtuiging zeggen dat ik het leuk vond. Zeker een aantal maanden geleden was mijn enige motivatie om te komen mijn slechte techniek. Gelukkig heb ik al tips gekregen en is mijn houding flink verbetert (al zeg ik het zelf). Ik wilde die halve marathon gaan lopen en heb er veel voor over om dat doel te bereiken, zo ook deze trainingen. Maar inmiddels kan ik oprecht zeggen dat ik met plezier naar de trainingen ga. Het is een leuke groep mensen, er heerst een gezellige sfeer en ik heb een goede trainer. Rondjes lopen blijkt minder saai te zijn dan ik aanvankelijk dacht, inmiddels ben ik zelfs blij dat ze maar 400 meter zijn.

Wat hiernaast ook een groot voordeel is, is dat je altijd je training kunt onderbreken om eventjes wat water te drink, naar het toilet te gaan, of om bij te komen zonder dat je flesjes drinken mee moet zeulen of een pitstop bij je huis moet maken. En dat is natuurlijk heel erg fijn want tijdens een normaal rondje door Eindhoven heb ik dat niet. Daarnaast kun je ook samen lopen met andere leden wat het hardlopen ook nog eens een stuk socialer maakt.

Inmiddels ben ik lid van Asterix geworden en train ik een à twee keer per week op de baan naast mijn een/twee trainingen op de weg. Dat all-out gaan heb ik nog niet ervaren, maar wellicht komt daar volgende week verandering in aangezien ik dan een tempo interval training op de planning heb staan.

Heb jij wel eens een baantraining gehad? Hoe vond je dat?

Cheers!
Sandra-Anna

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *