Getting back on track #3

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman

De afgelopen tijd is er behoorlijk wat gebeurd. Ik kwam er eindelijk achter waarom het hardlopen niet zo makkelijk aanvoelt als toen ik in maart begon met hardlopen (ik loop nu veel sneller dan toen), werkte netjes alle trainingen van mijn schema af, maar liep helaas ook van de ene blessure in de andere. Tijd om bij te praten!

In de eerste week van het 5km herstelschema dat ik van de podotherapeut kreeg ging het hardlopen wel prima. Het voelde zwaar aan, maar het was nog wel te doen. Mijn conditie was in de afgelopen maanden natuurlijk behoorlijk achteruit gegaan, dus dat verklaarde een hoop. Ik liep puur op gevoel en keek niet op mijn horloge om mijn tempo in de gaten te houden. Na een rondje voelde ik nog wel pijn in mijn heup, maar hier kon ik best mee leven. Rond week 2/3 ging het mis. Mijn intervallen werden van 5 minuten opgeschroefd naar 8 minuten hardlopen aan elkaar, en de rust (2 minuten wandelen) bleef hetzelfde. Conditioneel kon ik het best aan, daar pushte ik mezelf wel doorheen, maar na iedere tweede interval die ik liep voelde ik in tinteling in mijn voeten.

Deze tinteling begon heel mild, alsof mijn voeten in slaap waren gevallen. Maar met iedere stap die ik zette werd het gevoel heftiger. Van ‘op de achtergrond aanwezig’ ging het naar heel erg irritant. Net als de stijve kuiten die ik vanaf ongeveer een kilometer begon te voelen. Het was vervelend, maar ik kon er mee door lopen. Ik heb niet voor niets een keer een PR op de 10 kilometer gelopen met stijve kuiten van begin tot eind. Maar dat vervelende gevoel ging al snel over in pijn. Een zeer intense en heftige pijn in mijn voeten. Bij de stappen die ik zette voelde ik niet meer hoe mijn voeten de grond raakten. In plaats daarvan leek het alsof er geen voet meer aan mijn onderbeen zat en ik alleen maar op mijn enkel liep. Dat was natuurlijk niet zo, maar zo voelde het wel.

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman

Ook als ik ging wandelen in plaats van lopen kwam de pijn in mijn voeten langzaam opzetten. Het gekke is dat de pijn in mijn beide voeten tegelijk ontstaat. Aan mijn manier van lopen kon het dit keer niet liggen, want van de fysiotherapeut heb ik geleerd hoe ik met de juiste looptechniek vooruit moet komen en tijdens het rennen lette ik hier extra goed op. Ik heb van alles geprobeerd om er vanaf te komen, te beginnen bij het losser of vaster strikken van mijn schoenveters. Dat mocht niet baten. Ook ruimte houden rond de middenwreef van mijn voet was niet de oplossing. Zou het dan aan mijn zooltjes liggen? Ik heb met zooltjes en zonder zoetjes gelopen, in mijn New Balance schoenen en in mijn 361 schoenen. Maar ook dat was niet de oplossing.

Toen ik het gevoel had echt alles geprobeerd te hebben (en inmiddels al een bezoekje aan mijn fysio had gebracht) postte ik mijn zorgen op Instagram. Ik kreeg super veel lieve berichtjes van mensen die me een snel herstel wenste, maar ook heel erg veel tips van specialisten of ervaringsdeskundigen. Met een tip in het bijzonder ben ik aan de slag gegaan. Een clubgenootje van de atletiekvereniging vertelde mij dat ze er ook last van heeft gehad en dat de pijn ontstond door een te stijve kuitspier. Hé, dit zou wel eens kunnen. Mijn kuitspieren waren namelijk ontzettend stijf en dat voelde ik zelfs in rust als ik van mijn bureau naar de koelkast liep. Ze adviseerde mij om drie keer per dag mijn kuiten te rekken, dus dat deed ik.

Met het rekken van mijn kuiten merkte ik al snel resultaat; ze voelen nu een stuk minder gespannen aan. Daarnaast ging ik zowel mijn kuiten als de onderkant van mijn voeten foamrollen op advies van een fysiotherapeut. Toen ik in mijn trainingsschema voor het eerst 20 minuten onafgebroken moest lopen werden mijn vermoedens bevestigd. De pijn ontstond steeds in de rust en nu ik die niet meer had, had ik ook geen pijn meer. Ik heb zelf een keer geprobeerd om in mijn tweede rust net zo lang te wachten totdat de pijn was weg getrokken, maar nog voordat ik op de hoek van de straat was, was de pijn alweer terug gekeerd. Volgens de fysio zou het kunnen dat de pijn inderdaad ontstaat door de stijfheid in mijn kuiten en dat het lopen zorgt voor de bloeddoorstroming. Op het moment dat ik stop met lopen en ga wandelen stopt ook de bloeddoorstroming waardoor het gevoel in mijn voet weggaat.

Nu ik eindelijk de oorzaak en een oplossing heb gevonden kan ik hier mee aan de slag. Als het goed is loop ik volgende week voor het eerst sinds 14 oktober weer 5 kilometer onafgebroken. Ik kijk er nu al naar uit. Daarna ga ik heel langzaam mijn kilometers uitbreiden en hoop ik snel weer helemaal fit te zijn.

Hoe gaan jouw trainingen?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *