Mijn frustraties tijdens het hardlopen

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman city Eindhoven stad

Dat ik ontzettend kan genieten van hardlopen is denk ik geen geheim meer. Maar ook het hardlopen is niet altijd koek en ei. Omdat het soms nu eenmaal gewoon heerlijk is om eventjes te klagen over de meest onzinnige dingen, wil ik van dit moment gebruik maken en eventjes klagen over alle frustraties die ik wel eens heb tijdens het hardlopen. Wellicht herken je er een paar van. Note: Negen van de tien rondjes die ik loop kom ik geen enkele frustratie tegen en als het zich wel voorkomt ben ik het waarschijnlijk 5 minuten later weer vergeten. Dat is wat hardlopen met me doet.

Stoplichten

Ik denk dat dit mijn grootste frustratie is geworden sinds ik ben verhuisd naar het centrum van Eindhoven. Tijdens het hardlopen wil ik geen stoplichten tegenkomen omdat ze zo ontzettend frustrerend zijn. Je zit net lekker in het ritme, bent goed op weg en dan moet je stil gaan staan om te wachten totdat het rode lampje weer op groen springt. Ik probeer stoplichten daarom ook zoveel mogelijk te vermijden, maar vanuit het centrum zijn er maar weinig wegen die je kunt nemen waarbij je veilig kunt lopen en geen stoplicht tegenkomt. Hierdoor ben ik vaak meerdere keren hetzelfde kleine rondje aan het lopen om de verkeerslichten te ontwijken.

Voetgangers

Een andere grote frustratie zijn voetgangers of mensen die stil staan op het voetpad. In het centrum van Eindhoven kom je ze ontzettend veel tegen omdat mensen de weg aan het zoeken zijn of simpelweg op de bus wachten. Maar ook voetgangers die langzamer zijn dan jij kom ik ontzettend veel tegen. Op zich niet zo heel erg, maar wel ontzettend vervelend als ze de gehele breedte van het voetpad innemen en niet eventjes aan de kant willen gaan om jou er langs te laten gaan. Ik kan daar best chagrijnig van worden. Je hoort mijn voetstappen toch duidelijk aankomen? En meestal roep ik van te voren al “pardon” zodat mensen opkijken, als je dan niet eventjes aan de kant wil gaan vind ik dat misschien zelfs een beetje ego├»stisch. Gelukkig gaan de meeste mensen wel heel lief voor me aan de kant en daar ben ik dan oprecht dankbaar voor.

Energiesnoepjes die niet open willen gaan

Tijdens lange duurlopen gebruik ik energiesnoepjes om mijn energievoorraad tijdens het hardlopen aan te vullen. Een van de soorten snoepjes die ik regelmatig gebruik kan tot frustraties leiden doordat de plastic verpakking waar het snoepje in zit niet open wil gaan. Tijdens het rennen probeer ik dan van alles om ervoor te zorgen dat hij open gaat terwijl ik ook bang ben dat hij opeens op de grond terecht komt. Ik snap niet dat ze daar nog steeds geen betere verpakkingsmethode voor hebben gevonden.

Irriterende kleding

Kleding of accessoires die irriteren of niet lekker zitten kan de hele run voor frustraties zorgen. Labels die scheuren of gordels die niet goed blijven zitten zijn gewoon ontzettend vervelend. Meestal probeer ik nieuwe dingen dan ook uit tijdens een kort rondje, maar zelfs dan lukt het ze wel eens om een aantal kilometers lang het bloed onder mijn nagels vandaan te halen. Inmiddels weet ik gelukkig dat de labels die in shirtjes aan de zijkant zitten aan mijn lichaam plakken bij warm weer, dus verwijder ik ze voordat ik ze aantrek tijdens het hardlopen. Maar soms trek ik nog wel eens de verkeerde legging aan waardoor ik blijf hijsen of een shirtje dat steeds omhoog kruipt waardoor ik hem naar beneden blijf trekken.

Zo, en nu heb ik meer dan genoeg geklaagd! Herken jij jezelf in deze frustraties? Of heb jij tijdens het hardlopen hele andere frustraties?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *