Race verslag: 1/4 Marathon van Tilburg

Kwart 1/4 Marathon van Tilburg Medaille hardlopen wedstrijd

Na twee maanden hardlopen stond de 1/4 Marathon van Tilburg op het programma. Mijn 5km training van de woensdag ervoor was door het warme weer niet makkelijk. Zonder dat ik er maar enige invloed op heb beloofde ik mezelf toch dat het tijdens de wedstrijd het kwik tien streepjes lager zou staan en er een wolkendek voor de zon zou zitten. Ik kreeg gelijk, maar ook een behoorlijke bui over me heen. Terwijl ik ongeduldig – en rillend van de kou – op de start wachtte regende het met pijpenstelen. Ik begon steeds meer te twijfelen over mijn kledingkeuze; zou ik mijn korte broek niet inwisselen voor een lange tight? En misschien moet ik toch maar een vestje aandoen omdat het zo koud is… In een korte broek, t-shirt, vestje en met compressiekousen en hardloopschoenen aan moet voeten liep ik in de regen naar het startvak.

Er werd een korte warming-up gegeven, maar hier had ik niet zoveel interesse in. Mijn benen voelde goed (ook na de wedstrijd van de dag ervoor) en ik wilde gewoon beginnen. Na het startschot wandelden we massaal na de startboog om vervolgens al joggend hier onderdoor te lopen. De wedstrijd was begonnen. Ik besloot meteen mijn eigen wedstrijd te lopen op mijn eigen tempo. Ik liet me niet gek maken door alles en iedereen die me inhaalde. Tijdens deze race besefte ik me pas goed hoe ongetraind ik eigenlijk ben, zeker tegenover al deze hardlopers die kuiten van staal en een duracelbatterij  lijken te hebben.

De kwart Marathon bestond uit twee rondjes van de achtste Marathon. Terwijl zij rechts over de finish gaan, mogen wij links over de start om hetzelfde rondje nog een keer te lopen. Saai, maar ook wel fijn want hierdoor ken je het parcours en weet je wat je te wachten staat. Na zo’n twee drie kilometer kwam er een jongeman links van mij lopen. Hij was rennen en wandelen met elkaar aan het afwisselen. Als hij rende, rende hij me voorbij, en als hij weer ging wandelen haalde ik hem in. Toen ik de 5km erop had zitten op een vrij rustig tempo (energie bewaren voor de tweede helft) ging ik linksaf onder de startboog, maar tot mijn verbazing liep hij richting de finish. Even dacht ik nog dat hij het moeilijk had en “afhaakte.” Maar niets was minder waar, terwijl ik aan mijn tweede ronde begon werd er door de microfoon omgeroepen dat hij de tweede man is van de kwart Marathon die over de finish komt. Terwijl ik dus op een sukkeldrafje mijn rondje rende, had hij er al een opzitten. Ik moest een beetje lachen in mezelf en had het ook totaal niet erg gevonden om na deze 5km te finishen.

Maar ik had me ingeschreven voor de 10, en dus moest ik nog even door. Stapje voor stapje liep ik door de straten van Tilburg op mijn horloge kijkend naar mijn snelheid en de afstand. Ik vond dat ik de tweede ronde wel wat sneller mocht lopen. Met mijn conditie zat het wel goed en uit mijn trainingen en vorige hardloopwedstrijd was gebleken dat ik best sneller kon. Ik zette dus een versnelling in en liep meerdere kilometers met een pace van 6’45. Ik kreeg hoop dat ik onder de 1.10.00 uur zou kunnen finishen. Inmiddels was het mijn eigen race geworden wat er waren bijna geen mensen meer voor of achter me aan wie ik me op kon trekken of die ik zelf in kon halen.

Kwart 1/4 Marathon van Tilburg Medaille hardlopen wedstrijd Garmin

In de achtste kilometer bij het water kreeg ik het opeens heel erg zwaar. De regen was hier in de lucht blijven hangen waardoor het voelde alsof de lucht heel dik was en moeilijk adembaar. Nadat ik de brug over was, werd het mijn lichaam teveel. Ik wilde heel erg graag doorgaan, deze race uitlopen, maar ik wist dat als ik nu niet stopte en naar mijn lichaam luisterde dat het lichtje uit zou gaan. Ik stopte dus met rennen en wandelde 10 meter. Deze 10 meters waren genoeg voor mijn lichaam om de overige 2.5km weer aan te kunnen. In mijn hoofd bleef ik herhalen dat ik echt moest stoppen uit medische overwegingen, dat het zeer onverstandig zou zijn om op dat punt door te gaan. Maar uiteraard baalde ik enorm.

In de laatste 2.5 kilometer heb ik meerdere keren geprobeerd om een versnelling in te zetten, om toch onder de 1 uur en 10 minuten te kunnen finishen. Maar het lukte gewoon niet, zodra ik het probeerde voelde ik me meteen weer slecht. En dus bleef ik op een tempo tussen de 7’03 en 7’33 lopen. Ook in de laatste kilometer probeerde ik wat sneller te gaan, ik was er immers bijna. Maar ik had het te zwaar en kon niet sneller. Ik merkte dat het mij meer energie kosten om te kijken en reageren op de mensen die langs de kant mij stonden aan te moedigen en mijn naam riepen. Maar me ervoor afsluiten kon en wilde ik niet. Door de eerste ronde wist ik vanaf welk punt ik moest versnellen om mijn eindsprintje vol te kunnen houden. Alle energie die ik over had wist ik er nog uit te persen en toen de mensen rijendik mij aanmoedigde tijdens mijn laatste meters richting de finish had ik een tempo dat nog enigszins leek op een sprintje.

Ongelofelijk blij was ik toen mijn naam verkeerd omgeroepen werd, ik onder de finishboog door liep en ik mijn Garmin uit kon zetten. Ik heb het gewoon gehaald. Mijn officiële tijd is 1:12:08, niet de tijd die ik had willen lopen, maar des te blijer dat ik ben dat ik de finish wel heb gehaald. Deze wedstrijd geen veel moeilijker dan de voorgaande trainingen – inclusief de training waarin ik 10km liep. Tijdens het rennen bleef ik in mijn hoofd herhalen dat het ook niet makkelijk hoort te zijn,en dat was het deze keer helaas ook niet. Mijn doorzettingsvermogen werd behoorlijk getest, maar uiteindelijk beloond met een prachtige medaille die ik om mijn nek gekregen hing. Een mix van emoties ging er door me heen en ik wist even niet zo goed hoe ik me moest voelen. Uiteindelijk ben ik ontzettend blij dat het me is gelukt om hem uit te lopen en dat terwijl ik pas 2 maanden en 2 dagen daarvoor mijn eerste hardlooprondje maakte. Stiekem ben ik daar toch best een beetje trots op. Bovendien geeft deze tijd me nog voldoende ruimte voor verbetering voor in de toekomst, eerst ga ik mijn lichaam deze week eventjes wat rust gunnen.

Hoe is jouw wedstrijd gegaan? En wat wordt jouw volgende?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *