Race verslag: Batavierenrace 2019

Batavierenrace roze trui Eindhoven team hardloopwedstrijd Nijmegen Enschede

Afgelopen weekend vond de 47e editie van de Batavierenrace plaats. Dit is de grootste relay hardloopwedstrijd ter wereld waarbij gemixte teams van 25 studenten van Nijmegen via Duitsland naar Enschede hardlopen. De wedstrijd start op vrijdag avond, telt meerdere herstarten en eindigt op zaterdagavond op de sintelbaan van University of Twente. Mijn hardloopvereniging had dit jaar drie teams; het TU/e-Fontys team dat meedeed aan de universiteiten competitie, een lustrum team en een Asterix team. Ik was niet snel genoeg voor het universiteitsteam en niet oud genoeg voor het lustrum team dus ik mocht meelopen met het Asterix team.

Op vrijdagavond vertrok ik in een busje richting Ulft waar de vereniging een scouting had afgehuurd om daar de nacht door te brengen. De avond/nachtploeg zou daar finishen en de ochtendploeg (waar ik deel van uitmaakte) zou daar in de ochtend starten. Een goede nachtrust kreeg ik niet want om 4 uur ’s ochtends mocht ik mijn bed (of beter gezegd de bank) al verlaten om op te staan voor mijn etappe. Om half 6 vertrok ik per fiets samen met mijn buddy die de eerste etappe zou lopen naar de start die maar een klein stukje verderop was. Na behoorlijk lang in de kou te hebben gewachten (ik mocht helaas geen jas aan, maar alleen de roze trui) mocht hij om 7 uur van start gaan. Mijn taak in deze etappe was om hem te begeleiden per fiets.

Zijn etappe was 9,7 kilometer lang en dat betekende dat ik bijna 10 kilometer door moest trappen en het enorm koud had. Gelukkig rende hij behoorlijk hard waardoor mijn tijd op de fiets beperkt bleef. Omdat ik in de etappe hierna zou moeten hardlopen fietste ik in de laatste kilometer door zodat ik tijd zou hebben om mijn trui uit te trekken en even op te warmen. Dat bleek niet zo te zijn, want nadat ik de fiets tegen een boom had gezet (hij had geen standaard) stond hij al naast me. Ik trok snel mijn trui uit en gooide deze op de grond, ik pakte het hesje wat hij me aanreikte aan omdat hier de chip inzit die onze tijd waarneemt en begon snel met hardlopen terwijl ik het hesje probeerde aan te trekken.

Batavierenrace roze trui Eindhoven team hardloopwedstrijd Nijmegen Enschede

In het begin had ik het nog steeds veel te koud. Ik had het zelfs zo koud dat ik in twee/drie van mijn tenen aan mijn rechtervoet geen gevoel meer had wat niet echt bevorderlijk was voor mijn loopprestatie. Ik probeerde het maar zoveel mogelijk te negeren wat aardig lukte aangezien ik de laatste tijd wel eens met slapende voeten loop. Mijn etappe was maar 3,8 kilometer en vergeleken met de lange afstanden die ik nu gewend ben om te lopen in de piekperiode van mijn trainingen voor de halve marathon was dit erg kort. Toch wist ik nog te lopen met een pace die net iets boven mijn 5 kilometer PR lag. Voor iemand die momenteel alleen lange afstanden op een rustig tempo loopt vond ik dit best acceptabel. Mijn rondje vloog echt voorbij en voordat ik het wist had ik nog maar 1 kilometer te gaan voor de finish. Toen ik eindelijk een beetje opgewarmd was en er lekker in kwam zag ik mijn mede teamleden (erg duidelijk herkenbaar vanwege onze roze truien) mij al staan op te wachten bij mijn wissel. Met een eindsprintje liep ik door het poortje waarna ik snel het vestje uit probeerde te trekken om hem aan de volgende loper te overhandigen.

De rest van de ochtend besteedde ik voornamelijk in het busje waarmee we naar de wisselpunten van onze stage reden om daar de lopers en fietsers aan te moedigen en de teamleden te wisselen. ’s Middags zijn we nog naar de markt in Enschede gereden waar de finish van de laatste etappe voor de slotetappe plaats vond. Vanaf een terrasje zagen we de vrouwen langzaam binnen druppelen, met onze Asterix meiden als een van de eerste. We konden toen al zien dat we best goed in de wedstrijd lagen en hoopte dit tijdens de slotetappe vast te houden.

Deze laatste etappe vond plaats tussen de markt in Enschede en de sintelbaan van University of Twente. Daar verzamelde alle studenten zich op een heuvel waar we goed zicht hadden op de baan en de studenten die zouden binnenkomen. De start van de vrouwen was 25 minuten voor die van de mannen waardoor zij als eerste zouden finishen. Naast alle snelle lopers zagen we ook vele lopers in verkleedkleren of met attributen zoals een palmboom of een boomstam. Uiteraard kwamen ook de nodige vlaggen voorbij. Onze lopers deden het wederom fantastisch waardoor het TU/e-Fontys team als 5e is geƫindigd, het Lustrumteam heeft laten zien dat die ouwe lullen nog prima kunnen lopen door op een 15e plek te eindigen, en mijn team heeft het ook zeker niet slecht gedaan met onze 17e plaats van de 367 teams die meededen. Heel erg trots op al deze toppers!

Nadat we de laatste loper binnen hebben zien komen hebben we onze buikjes kunnen vullen met afhaal Chinees waarna het grootst studentenfeest van Nederland volgde. Bij dit laatste kon ik helaas niet bij zijn omdat ik weer in de auto richting Eindhoven stapte. Het was een ongelofelijk leuk weekend met veel gezelligheid, leuke mensen en heel erg weinig slaap. Het was dus zeker voor herhaling vatbaar.

Heb jij wel eens mee gedaan aan de Batavierenrace of een andere relay wedstrijd?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *