Race verslag: VIB-trimloop 5km

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman

Al een tijdje hadden ik en een trainingsmaatje tijdens trainingen erover dat we allebei binnenkort een 5 kilometer wedstrijd wilden lopen om onze PR’s te verbreken. Ondanks dat ik nog niet zo fit ben als afgelopen zomer, ben ik wel inmiddels al helemaal hersteld van blessures en op de goede weg terug. Nu een wedstrijd lopen leek me een goede 0-meting om te kijken hoeveel progressie ik nog moet boeken om mijn doel om onder de 30 minuten te finishen te halen. Bovendien stond mijn tijd helemaal niet scherp waardoor ik hoopte dat ik een PR zou gaan lopen. Om erachter komen of dat gelukt is moet je nog eventjes verder lezen. 🙂

Gisteren, 24 maart, vertrokken we samen in alle vroegte om af te reizen naar Maarssen. De VIB-trimloop vond namelijk plaats rondom de Maarsseveense plassen. Er was een rondje van 5 kilometer afgezet die je zo vaak mocht lopen als je zelfde wilde. Er waren pacers aanwezig waarbij je je aan kon sluiten om het beoogde tempo te lopen. Ik besloot om achter de pacer van 6’00 te starten en te kijken hoelang ik het vol zou houden. Zou ik het te zwaar krijgen, dan kon ik nog altijd mijn eigen tempo gaan lopen of bij het groepje van 6’20 (of langzamer) aansluiten. Ik hoopte namelijk op een tijd rond de 32 minuten. Dit had ik een paar weken terug in een training gelopen, dus ik hoopte dat dat vandaag ook zou lukken ondanks dat ik tijdens het inlopen merkte dat ik geen snelheid in mijn benen had.

Toen het startschot klonk heb ik me aan mijn plan gehouden. Ik liep achter de 6’00 pacer en vond het tempo in het begin niet heel snel aanvoelen. Toen het rustiger op het parcours werd, werd het tempo echter opgevoerd waardoor ik opeens wel moest werken. Ik keek op mijn horloge en zag dat we veel sneller liepen in een pace van 5’50. De eerste kilometer kwamen we dan ook door na 5:53 minuten. Tijdens de tweede kilometer merkte ik dat we zelfs een tijdje in 5’35 liepen. Veel te snel natuurlijk. Maar toch wilde ik niet opgeven en probeerde ik ervoor te zorgen om te voorkomen dat er een gat zou vallen tussen mij en de groep die met de pacer meeliep. Ik sprak mezelf motiverende woorden toe, zette goede muziek op en probeerde zoveel mogelijk van de omgeving te genieten. Dit laatste was absoluut niet moeilijk want het recreatiegebied waarin we liepen was prachtig.

Nadat ik het 3 kilometerpunt passeerde had ik al een trots gevoel. Ik kon veel langer bij het groepje bijblijven dan ik van tevoren had gedacht. Het ging onwijs goed en conditioneel kon ik het nog prima aan. Het was niet makkelijk, maar ik hoefde ook niet tot het uiterste te gaan. Na 3,6 kilometer moest ik toch de handdoek in de ring gooien. Ik kreeg pijn in mijn schouder die ik niet weg kreeg wat ik ook probeerde. Ik besloot om 100 meter (ongeveer) te gaan wandelen en vervolgens in mijn eigen tempo verder te lopen, met de groep voor me nog steeds in het vizier. In de laatste 500 meter zag ik dat ik nog 2,5 minuut had om binnen de 30 minuten te finishen. Ik wist dat ik het niet zou gaan halen, maar het gaf me wel een boost waardoor ik kon versnellen. Met een eindsprintje kwam ik vervolgens na 30:19 minuten over de finish. Een heel mooi PR van bijna 4 minuten en dik tevreden.

Na de finish kregen we helaas geen medaille, wat ik persoonlijk erg jammer vind. De vorige keer dat ik een PR liep (op de 10 kilometer) kreeg ik ook geen medaille waardoor ik vaak vergeet dat ik die wedstrijd überhaupt heb gelopen. Wel stond er nog een verrassing op me te wachten; toen we naar binnen liepen bleek dat ik in de prijzen was gevallen. Op tafel lagen een aantal prijsjes van een notitieboekje tot aan een etui waar ik uit kon kiezen. Ertussen zag ik ook een cadeaubon liggen voor de Run2Day waardoor ik uiteraard daarvoor heb gekozen. Er bleek een waardebon van €20,- in te zitten, dus daar kan ik iets moois van gaan uitzoeken.

Achteraf realiseer ik me dat als ik het waarschijnlijk binnen de 30 minuten had gehaald als ik niet was gaan wandelen. Dat is jammer, maar ook niet het einde van de wereld. Op 4 april sta ik aan de start van de Dommelloop en weet ik dat ik dan bij een home crowd voor het eerst onder de 30 minuten zal duiken. Ik heb uiteindelijk alsnog met een gemiddelde pace van 6’03 gelopen wat 20 seconden per minuut sneller is dan ik had verwacht. Ook mijn clubgenootje heeft een fantastische PR gelopen en dat hebben we gevierd met pannenkoeken voordat we weer naar huis reden.

Wat is jour 5 kilometer PR?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *