Sandra loopt de halve, update #4

Eindhoven stad verkeer gebouw architectuur

Ja, ik weet dat ik een week geleden nog een update heb gegeven en ik normaliter dit maar een keer in de maand doe. Maar een pijntje in mijn heup zorgt ervoor dat ik opnieuw van mijn schema moet afwijken. Tijd dus om even uit te leggen wat er precies is gebeurd en hoe de komende weken eruit gaan zien.

Het begon bij de Tilburg Ten Miles; ik liep die wedstrijd toen ik niet zo fit was als een maand daarvoor. Ik had weinig energie, maar dat schoof ik af op een drastisch slaap tekort en niet de juiste voorbereiding qua voeding. Ik was dat weekend als leiding mee op kamp en moest het gewoon doen met hetgeen wat ik kreeg. Tijdens die wedstrijd begon ik een pijntje in mijn heup te voelen. Op dat moment merkte ik het nog niet echt als pijn. Het was op de achtergrond aanwezig net zoals stijve kuiten dat wel eens zijn. Bovendien hoorde ik veel marathon lopers zeggen dat zo’n lange afstand lopen altijd pijn doet. Het leek mij dus normaal om ‘iets’ te voelen.

Zelfs toen het een dag erna nog steeds niet weg getrokken was gingen er bij mij geen belletjes rinkelen. Spierpijn kreeg ik overigens ook pas toen ik de dag erna tijdens de training ging uitlopen. Afgelopen dinsdag begon ik het pas te merken nadat ik – na een paar dagen ziek zijn geweest – weer een klein rondje van maar 4.2 kilometer liep. Ik voelde weer iets in mijn heup en dat bleef wederom even hangen. Dit keer was het wel een lichte pijn die al wat meer naar de voorgrond aan het treden was. Tijdens de baantraining op woensdag wilde ik graag lopen, maar na een serie van 10x 300 met 100 rust tussendoor voelde ik mijn heup duidelijk en besloot ik om uit te lopen in plaats van door te gaan.

Helaas dacht mijn heup hier dus iets anders over…

Dokter Google vertelde mij dat het een scheur in, of overbelasting van de pees kon zijn, of een slijmbeursontsteking. Omdat ik in eerste instantie niets voelde als ik op mijn heup duwde ging ik uit van het eerste. Maar toen ik ’s nachts pijn voelde als ik op mijn zij lag en bijna niet had geslapen besloot ik om er toch maar door een echte dokter naar te laten kijken. Het was immers nog maar een maand tot ik de halve marathon van Eindhoven zou lopen. Gelukkig kon mijn fysiotherapeut me duidelijkheid geven; het slijmbeurs bij mijn heup was geïrriteerd. Ik was er op tijd bij waardoor het nog niet ontstoken was, maar des ondanks was haar advies niet hetgeen wat ik wilde horen. Ik mag de komende weken niet meer hardlopen.

Hier baal ik uiteraard ontzettend van want ik wil niets liever dan nog gewoon die lange duurloop lopen. Maar dat zit er op dit moment even niet meer in. Alternatief trainen mag ik nog wel waardoor ik veel krachttraining ga doen en op de fiets stap om mijn conditie op peil te houden. We gaan het van week tot week bekijken en hebben gelukkig nog wel eventjes tot het echt zo ver is. Uiteraard hoop ik dat ik dan toch wel al een paar keer mijn hardloopschoenen aan heb kunnen trekken.  Maar voor nu zit er niets anders op dan rust te nemen en mijn spieren sterker te maken.

Heb jij ook wel eens met een tegenslag te maken gehad voor een wedstrijd?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *