Hoe ga je om met teleurstellende (wedstrijd) resultaten?

Get your shit together glitter goud gold wordings quote

Zoals je in deze blogpost had kunnen lezen eindigde mijn maandenlange training in een grote teleurstelling toen ik mijn eerste halve marathon niet heb uit kunnen lopen. Twee dagen lang was ik een hoopje ellende; ik was teleurgesteld, boos en verdrietig. Ik voelde me waardeloos en alle trainingen waren voor niets geweest. Maar na twee dagen raapte ik de boel weer bij elkaar en kon ik doorgaan met mijn leven (lees: hard studeren voor mijn tentamens die ik die week had).  Iedereen maakt wel eens teleurstelling mee, of het nu tijdens een wedstrijd is of een slecht cijfer op school voor een toets waar je hard voor hebt geleerd of een paper waar je veel tijd en moeite in hebt gestoken. Ik geef je mijn tips om om te gaan met teleurstelling zodat ook jij weer vrolijk door kunt gaan met je lezen.

Uit je emoties

Het beste wat je naar mijn idee kunt doen direct na het slechte nieuws of een slechte uitslag is je emoties uiten. Laat die tranen maar gewoon lekker vloeien. Als je je emoties er nooit uit laat gaan blijf je ze opkroppen en zul je niet binnen aanzienlijke tijd over de teleurstelling heen komen. Vertel het ook aan de mensen die dichtbij je staan. Of dit nu je vriend, vriendinnen of moeder zijn; deel je teleurstelling met hun. Het lucht op om erover te praten en zij kunnen je troost bieden. Het is goed om even bij de teleurstelling stil te staan en alles eruit te gooien, zolang dit maar niet te lang duurt. Blijf dus niet weken in opgekruld in bed liggen maar kom eruit.

Waar ging het mis?

Ga bij jezelf na waar het mis ging. Na de halve marathon zag ik de ene PR na de andere en vroeg ik me heel erg af waarom zij het wel konden en ik niet. Ik voelde me een mislukkeling; zij lopen een PR en ik kan hem niet eens uitlopen. Maar toen bedacht ik me dat ik misschien wel de hele zomer kei hard heb getraind, maar op de dag van de wedstrijd had ik in de voorgaande maand maar twee keer gelopen, was ik nog steeds geblesseerd en was het ontzettend warm. Die factoren bij elkaar hebben bij mij ervoor gezorgd dat het me niet is gelukt, dat kwam dus niet doordat ik een mislukkeling ben. Als zij met deze factoren aan de start hadden gestaan had het voor hen waarschijnlijk ook anders afgelopen. Vergelijk jezelf dus vooral niet met anderen en ga ik plaats daarvan bij jezelf na waar het mis is gegaan. Misschien heb je wel heel hard geleerd om definities uit je hoofd te leren, maar begreep je niet volledig wat die definities nu betekende. Of heb je alleen maar een samenvatting van het boek gelezen en niet het hele boek waardoor je belangrijke details hebt gemist. Door erachter te komen waar het mis ging – en dat het dus helemaal niet aan jouw kunnen ligt! – is het makkelijker om het teleurstellende resultaat een plekje te geven en wellicht om nog harder te werken voor een herkansing.

Relativeer

Hoe erg is het nu dat het je nu niet is gelukt? Ik wilde heel erg graag mijn eerste halve marathon in Eindhoven lopen. Maar is het nu zo erg dat dat niet gaat? Is Tilburg niet net zo’n leuke stad om een halve marathon te lopen? Of kan ik hem niet gewoon een jaartje later lopen wanneer ik eerst aan mijn basis heb gewerkt? Het was jammer, maar geen wereld ramp. Hoe erg is het dat jij die toets niet hebt gehaald? Kun je hem volgende week of volgend blok gewoon weer herkansen? Kun je alsnog overgaan of je diploma op tijd halen? Dan is er eigenlijk niet zo veel aan de hand. Nee, het is niet leuk, maar het komt wel weer goed. En moet je een vak overnieuw doen en loop je daardoor vertraging op? Ik snap dat je heel graag nu wilt afstuderen (dat wil ik namelijk ook), maar hoe erg is als je een paar maandjes er langer over doet? Je bent echt niet de enige en hebt waarschijnlijk nog zo’n 50 jaar om te kunnen werken. Zet alles dus even in perspectief en vraag je af of je leven echt afhing van die ene prestatie, vaak is dat namelijk niet het geval.

Accepteer het

Als je een mager zesje haalde voor dat tentamen terwijl je op een dikke acht had gerekend dan is dat behoorlijk zuur. Ik kon er op het HBO ook altijd flink van balen als ik ‘maar’ een zeven haalde. #nerd. Maar probeer het van de positieve kant te zien, je hebt het tentamen wel gehaald! Er zijn waarschijnlijk genoeg mensen die niet hetzelfde kunnen zeggen. En op die wedstrijd greep je misschien net naast het goud, maar je staat nog steeds met een medaille op het podium, hoe knap is dat! Wellicht is het niet hetgeen waar je voor gekomen was, maar wel hetgeen waar je het mee zult moeten doen. Het kan altijd slechter en ondanks het voor jou teleurstellende resultaat heb je het alsnog fantastisch gedaan.

of Maak een actieplan

Kun je het niet accepteren of gaat dat niet omdat je bijvoorbeeld in plaats van een zes een onvoldoende hebt gehaald, onderneem dan actie. Als je eenmaal weet dat het niet aan jou ligt en het niet het einde van de wereld is dat je niet het gewenste resultaat hebt gehaald, dan is het nu tijd om een actieplan te maken. Je moet niet bij de pakken neer gaan zitten, maar gewoon doorgaan. Mijn teleurstellende halve marathon heeft ervoor gezorgd dat ik nog gemotiveerder ben om sneller te worden en harder te trainen voor een volgende halve marathon. Zowel in mijn hoofd als op papier heb ik stappen opgeschreven om ervoor te zorgen dat ik de volgende keer wel na 21.1 kilometer de finishlijn haal. Ik wist waar het mis is gegaan en heb dat meegenomen in mijn actieplan. Bedenk dus wanneer jij jouw herkansing gaat doen en wat je dit keer anders, beter of meer gaat doen om ervoor te zorgen dat je nu wel het gewenste resultaat zult behalen.

Weet dat je ondanks deze teleurstelling een topper bent en je het fantastisch hebt gedaan ook al denk je daar op dit moment er niet zo over.

Heb jij nog tips om om te gaan met teleurstelling?

Cheers!
Sandra-Anna

2 gedachten over “Hoe ga je om met teleurstellende (wedstrijd) resultaten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *