Mijn week in trainingen #8

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman nike track baan atletiek sneeuw winter wit koud sneeuwballengevecht snowball fight decathlon

Afgelopen week was de eerste week dat ik na een zeer drukke periode eindelijk weer eens lekker veel zou kunnen gaan sporten. Helaas gooide slecht nieuws van een verpleegkundige specialist roet in het eten en moest ik mijn plannen aanpassen. Gelukkig had ik aan het eind van de week nog wel een sportief hoogtepuntje. Benieuwd naar wat dat was? Lees dan vooral verder!

Maandag 21-01

Ik heb het even opgezocht, mijn laatste turntraining was op donderdag 13 december, ruim 5 weken geleden. Het is dan ook niet gek dat ik heel erg uitkeek naar de training van die avond. Helaas dacht de verpleegkundige specialist – die op maandagochtend een moedervlek op mijn kuit weghaalde – daar anders over. Ik denk dat de hechtingen nog moesten “hechten” want zowel op maandag als dinsdag mocht ik totaal geen kracht zetten met mijn been en pas vanaf woensdag mocht ik voorzichtig sporten. Ik ben dan ook verstandig geweest, heb de fiets laten staan en de training even over geslagen, hoe jammer ik het ook vond.

Dinsdag 22-01

Op dinsdag mocht ik nog steeds geen kracht zetten met mijn been, waardoor ik ook niet kon hardlopen. In plaats daarvan heb ik cardio gedaan in de vorm van een shop-sessie. Terwijl de sneeuw naar beneden viel liep ik door het centrum van Eindhoven om te kijken of er nog wat leuks was in de sale. Helaas. Maar ik heb hierdoor wel 2.4 kilometer gewandeld waardoor ik alsnog een beetje beweging heb gekregen.

Woensdag 23-01

Woensdagavond stond er voor het eerst sinds begin september (toen ik een heup-blessure niet meer kon ontkennen) weer een baantraining op het programma. Omdat ik nu volgens mijn schema een half uur aan een stuk zou mogen lopen en toch weer langzaam mijn kilometers wil gaan opbouwen, dacht ik dat ik er eindelijk klaar voor zou zijn. Door de hevige sneeuwval van de afgelopen dagen lag er een wit poederlaagje van zo’n 5 centimeter op de baan en zag het er even naar uit dat de baantraining niet door zou gaan. Gelukkig werd hij toch niet afgelast en mocht ik eindelijk weer rondjes gaan lopen. Door de hechting moest ik nog even voorzichtig aandoen en heb ik de versnellingslopen overgeslagen. De training bestond uit een warming-up, loopscholing en 500 meter hardlopen afwisselen met 200 meter rust. Aan het einde van de training had ik er weer 5 kilometer opzitten en ben ik blij dat ik het rustig aan heb gedaan en heb geluisterd naar mijn lichaam. Ik hoef niet in iedere training tot het uiterste te gaan om er met een tevreden gevoel op terug te kijken.

Donderdag 24-01

Ik was erg teleurgesteld dat ik afgelopen maandag niet heb kunnen turnen. Dat kon ik op donderdag gelukkig goedmaken toen ik eindelijk mijn polsverstevigers mocht afstoffen. Ondanks dat ik geen last meer had van mijn hechting deed ik bij het rekken nog wel eventjes rustig aan en liet ik de spagaten aan mij voorbij gaan. Zoals gewoonlijk ging balk best prima – zeker na ruim een maand niets meer te hebben gedaan. Brug daarentegen ging dramatisch; niets lukte me meer. Maar dat mocht de pret niet drukken en maandag doe ik gewoon weer een nieuwe poging.

Vrijdag 25-01

Op vrijdag vierde ik met mijn ouders dat ik al mijn tentamens heb gehaald (whoohoo!) met een lekkere lunch. Ik wilde ’s middags nog graag een stukje hardlopen, maar ik had geloof ik iets teveel gegeten. Uiteindelijk ben ik toch (met volle maag) samen met mijn moeder de deur uit gegaan. We liepen 30 minuten op een rustig tempo, dat was goed voor een rondje van 4,2 kilometer.

Zaterdag 26-01

Zaterdag had ik weer een rustdag. Niet zozeer omdat mijn lichaam daar heel erg aan toe was, maar omdat er geen trainingen gepland stonden en rust houden altijd belangrijk is.

 

Zondag 27-01

Op zondag was het tijd om voor het eerst sinds begin oktober (dat is zo’n 3,5 maand geleden) weer een 5 kilometer te lopen zonder pauzes tussendoor. Toen ik ’s ochtends opstond nam ik nog even een banaantje en een winegum voor wat energie, kleedde ik me om en deed een warming-up voordat ik de deur uitging. Het was inmiddels al 8 graden Celsius wat een enorm contrast was met de vrieskou van de afgelopen dagen. Doordat het buiten erg nat was besloot ik om wel een regenjasje aan te doen. Dit was natuurlijk veel te warm, maar toen ik de verwachte plensbui over me heen kreeg was ik er wel blij mee. Heel makkelijk ging de 5 kilometer niet, maar dat kwam waarschijnlijk doordat ik hem niet op een duurloop tempo liep, maar gewoon op een tempo waarbij ik net niet meer comfortabel loop maar ook niet mezelf kapot aan het lopen ben. Na 31:88 minuten bereikte ik de 5 kilometer met een gemiddelde pace van 6’24. Ik ben best tevreden en heb inmiddels een goede en pijnvrije (!!!) basis om vanaf volgende week de kilometer uit te gaan breiden.

Hoe was jouw trainingsweek?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *