Mijn turn favorieten

Als je een sport al meer dan 15 jaar doet, dan mag je best zeggen dat je weet wat je fijn vindt en wat niet. Vandaag deel ik mijn turn favorieten. Van mijn favoriete kledingstuks tot leukste element om uit te voeren en van mijn lievelings turnhal tot mijn mooiste foto. Ze komen vandaag allemaal langs.

Kleding

Als je het me een aantal jaar geleden zou zeggen, dan zou ik je waarschijnlijk heel hard hebben uitgelachen. Maar ik turn het allerliefst in een turnpakje, ze worden ten slotte niet voor niets gemaakt. Oké, ze zitten soms behoorlijk strak en de onderkant kan omhoog kruipen. Maar dat verkies ik toch altijd boven de eindeloos veel keren dat je je shirtje in je broek moet stoppen als je een handstand of radslag wil maken en het steeds omhoog hijsen van datzelfde shirtje omdat je anders inkijk hebt. Losse shirtjes zijn al helemaal niet chill. Mijn favoriete turnpakje is niet zozeer mijn mooiste (alhoewel ik hem natuurlijk wel heel mooi vind) maar degene waar ik me het meest comfortabel in voel. Het is deze van donker blauw velours waar je Рdoor de kleur en het materiaal Рvetrolletjes minder goed ziet zitten, bovendien zit hij erg comfortabel en is het een van de weinige pakjes die ik heb waarvan de maat precies goed is. (Zelfs andere pakjes van hetzelfde merk in hetzelfde materiaal en dezelfde maat zitten anders qua pasvorm.)

Het belangrijkste kledingstuk als vrouw zijnde wat je moet dragen tijdens het sporten is natuurlijk een goede sport-bh die voldoende ondersteund. Na een jarenlange zoektocht naar de perfecte sport-bh kwam ik uit bij de Nike Alpha Pro die je al eerder in een favorieten lijstje voorbij hebt kunnen zien komen. Hij is ietsjes moeilijker aan te trekken dan de ‘normale’ sport-bh (al helemaal met een pols/duim blessure), maar daardoor wel een stuk makkelijker uit te trekken. Het allerfijnste vind ik dat hij gewoon lekker zit en optimale ondersteuning biedt zodat je onbezorgd op de vloer kunt stuiteren.

Tot slot heb ik nog een favoriet sportbroekje wat ik echt bijna iedere training draag. Sinds ik deze heb wil ik het liefst geen andere meer aan. Ik heb het over zwarte Nike Pro 3″ shorts. Ze zitten erg strak (een maat groter aanschaffen dan wat je normaal hebt is aan te raden) maar ook zeer comfortabel. Het heeft gewoon een ontzettend lekker stofje wat niet schuurt. Ik heb de mijne zo’n anderhalf jaar geleden voor mijn verjaardag gekregen en alhoewel hij na een tijdje een beetje is gaan uitrekken (de band zit niet meer zo strak en de pijpjes zijn soms een beetje ‘los’) is de kwaliteit nog steeds top en is hij niet verder versleten terwijl ik hem wel zo’n drie keer per week met liefde aan heb.

Toestel en element

Mijn favoriete toestellen zijn vloer en balk. Sprong heb ik nooit veel gedaan, altijd maar hooguit een of twee keer per jaar. En brug vond ik tot voor kort echt verschrikkelijk. Op vloer kon ik altijd het meeste waardoor ik veel verschillende elementen kon turnen, maar na een jaar lang alleen maar balk gedaan te hebben zijn daar elementen bij gekomen en bij vloer afgevallen. Uit beide toestellen heb ik altijd het meeste plezier gehaald. Alhoewel ik de laatste tijd (nu ik weer vloer en brug turn) toch merk dat ik het liefst op mijn balkje sta. De enige beperkingen die ik hierbij heb zijn de zwaartekracht en mijn eigen angsten.

Mijn favoriete element – de overslag – mag ik nu al een aantal jaar niet meer turnen. En alhoewel ik verwacht had dat dit ‘verdriet’ wel over zou gaan (zeker na zo’n lange tijd) blijf ik hem iedere keer missen. Zeker als ik tijdens een training iemand anders hem wel zie doen. Wat zou ik dan toch graag ook gewoon even een keertje de overslag doen. Gelukkig ben ik verstandig en doe ik het niet, maar ontzettend jammer vind ik het wel. Zoals ik al eerder heb geschreven ben ik nu aan het trainen om de salto stabiel op vloer te krijgen. Ik heb zo’n vermoede dat als me dat eindelijk gelukt is, ik een goede vervanger voor de overslag heb gevonden. Let’s hope so.

Turnhal

Ik ben over de jaren in veel verschillende turnhallen en gymzalen geweest, uiteraard was die in Beekbergen – waar ik een sollicitatiegesprek had – het mooist en de enige waar ik zelf helaas nooit heb geturnd. Van de hallen waar ik wel heb geturnd is de Vijfkamp in Eindhoven toch wel mijn favoriet. Hij is volledig rood en van alle gemakken voorzien. In de zaal zit een tribune die prima dient als bankje om te wachten totdat de training begint, en als opberg plaats voor alle zooi die je naar een training meesleept. Bovendien is hij ruim en heeft hij gewoon alle toestellen en meerdere valkuilen. Het allerfijnste aan deze zaal (en de reden waarom ik deze verkies boven degene in mijn hometown) is de balk die half in de grond zit. Soms ben ik er van overtuigd dat het niet goed voor me is omdat ik anders nooit de hoogte in ga, maar wat is het toch heerlijk om met name nieuwe of onzekere elementen gewoon lekker laag aan de grond op de balk te kunnen turnen.

Wedstrijd en foto

Hoe kan het ook anders dan dat dit de NSTC2 Toestelwedstrijd 2017 in Eindhoven is? De wedstrijd die ik samen met drie clubgenootjes van Suca voor de leden van de NSTB heb georganiseerd in onze eigen stad. Buiten dat ik me er maanden mee bezig heb gehouden en er heel erg naartoe heb geleefd, was het ook mijn aller eerste turnwedstrijd waarbij ik balk en vloer deed. En dat nog geen maand na mijn eerste pols operatie. Ik was behoorlijk trots dat ik na zo’n korte maar intensieve revalidatie op eigen terrein mijn oefeningen kon laten zien. Mijn favoriete foto is dan ook bovenstaande die door mijn moeder (Christien Fonken Fotografie) tijdens deze wedstrijd is gemaakt.

Club

Saltare, hands down! Ik heb in de afgelopen jaren heel erg veel plezier gehad bij de andere clubs waar ik lid ben of ben geweest (ik heb zelfs in het bestuur gezeten van Suca), maar ik heb me nergens zo thuis gevoeld als bij Saltare. Dat heeft onder andere te maken met de gezellige meiden (en mannen uiteraard) die er ook trainen, maar ook zeker met de trainer. Hij is de eerste die begrijpt dat ik als beginner ook aan doelen wil werken en met wedstrijden mee wil doen. Hij stimuleert mij om beter te worden, om nieuwe elementen te leren en geeft me regelmatig tips. En ondanks dat ik het negen van de tien keer niet leuk vind, ben ik achteraf (zodra de spierpijn een halve week later over is) wel blij met alle krachttraining die hij ons iedere keer laat doen. Sterker worden hoort er nu eenmaal ook bij.

Wat zijn jouw turn favorieten?

Cheers!
Sandra-Anna

PS. Happy birthday mama! <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *