Nog 2 weken tot de turnwedstrijd

Turnen balk turnwedstrijd turnpakje TT gymnastisch NSTC2 2017 toespelwedstrijd turner gymnastisch vloer trainingen zwaantje turnpakje SUCA studententurnen

Morgen is het nog maar twee weken tot mijn volgende studententurnwedstrijd, de NSTC1 in Nijmegen wat een toestelwedstrijd is. Ondanks dat ik in de afgelopen weken weer wat turntrainingen heb meegepikt ben ik nog nooit zo onvoorbereid voor een turnwedstrijd geweest. Ik heb ook nog nooit zo weinig geturnd voorafgaand aan een wedstrijd. Of überhaupt in mijn leven sinds ik ben begonnen met turnen in groep 3. Tijdens mijn laatste wedstrijd nam ik twee medailles mee naar huis en eindigde ik op één onderdeel na op de derde plaats of hoger. Wat zijn mijn doelen voor deze wedstrijd? Hoe zijn de voorbereidingen gegaan? En wat ben ik van plan te laten zien? Dat vertel ik vandaag.

Ik kijk met gemixte gevoelens terug op mijn afgelopen trainingen. Op balk gingen de trainingen ontzettend goed en vanaf de eerste training lukte het me om mijn “gouden oefening” van de vorige wedstrijd weer nagenoeg foutloos te turnen. Dat gaf me weer wat zelfvertrouwen en geruststelling; ik kan het dus nog wel en ben het in de maanden van afwezigheid niet verleerd. Brug ging in de eerste training ook goed, maar elke training daarna was dramatisch en lukte me helemaal niks. Hoe dat kan weet ik niet, maar ik geef nog niet op ben van plan om de komende weken nog even hard te trainen zodat ik op 25 november een meerkamp kan turnen. Sprong heb ik nog niet geprobeerd en ben ik voorlopig ook niet van plan. Ik wil dit hetzelfde aanpakken als tijdens mijn vorige wedstrijd. In de laatste week voor de wedstrijd ga ik mijn sprong een keertje doen – wellicht weer op een te hoge pegasus. Dit beviel me de vorige keer wel omdat ik toen gewend was om vol in te zetten en ik op de wedstrijd er hierdoor bijna overheen vloog waardoor het veel gemakkelijker was. Bij het inturnen zal ik mijn sprong ook nog een of twee keer turnen en dan moet het wel goed zitten. Hier maak ik me totaal geen zorgen over. Ik weet gewoon dat ik dit kan en dat ik hem netjes en tot stand kan uitvoeren.

Vloer ging in de afgelopen weken erg afwisselend. De ene keer bakte ik er helemaal niks van en de andere keer ging het wel prima. Een week geleden ging het echter zo dramatisch dat ik besloot om alles helemaal om te gooien. Op zulke momenten baal ik dat ik niet gewoon mijn oude oefening kan turnen die ik op mijn eerste NSTC liet zien. Gelukkig had ik mijn map met alle elementen bij me waardoor ik ter plekke nieuwe elementen kon opzoeken om te turnen. Ik baalde hier wel enorm van want ik had eerst een oefening waarmee ik de maximale D score behaalde. Die moest ik door mijn blessure opgeven waardoor ik naar een oefening ging die een punt lager scoort, en voor mijn gevoel ging ik nu van een al veel te makkelijke oefening naar oefening dat echt de bodem raakt qua moeilijkheid. Is het dan nog wel de moeite waard om hem te turnen? Toen ik een paar dagen later thuis ging checken of ik daarmee nog steeds aan de eisen voldoe en wat mijn moeilijksheidsgraad dan zou zijn, bleek niets minder waar. Mijn nieuwe elementen die nog makkelijker aanvoelde dan de makkelijkste elementen uit mijn oefeningen blijken geen SA (studenten A) of TA (toegevoegde A) te zijn, maar zelfs een B! Ik ga van een oefening met 4xTA en 2xA naar een oefening met 3xTA, 1xA en 2xB inclusief een combinatiebonus. Helaas schiet ik er verder niets mee op aangezien een TA in mijn niveau evenveel waard is als een B. Het enige wat ik er dus uithaal is meer zelfvertrouwen en een oefening met elementen die ik beter kan turnen. Jammer genoeg wel nog steeds een oefening zonder de maximale moeilijkheid omdat ik door een blessure aan een eis niet kan voldoen.

Als brug me nog gaat lukken heb ik uiteindelijk vier prima oefeningen. Wil ik dan weer voor een podiumplaats gaan? Nee. De vorige keer heb ik dat volledig los gelaten, heel veel plezier gehad en juist daardoor ging het gewoon goed. Ik wil niet bang zijn om te falen, niet aan mijn eigen hoge verwachtingen moeten voldoen, mezelf heel veel druk opleggen of bang zijn om van de balk af te vallen. Ik weet dat ik mijn oefeningen stabiel kan turnen en ik wil dat gewoon laten zien. Net als de vorige keer ga ik zoveel mogelijk genieten en lachend mijn oefeningen door – hopelijk dit keer zonder blunder. Of het goed genoeg is voor een podiumplaats hangt teveel van andere factoren af. Hoeveel deelnemers er in mijn niveau meedoen, hoe zij het er vanaf brengen en wat de jury daarvan vind. Net als bij hardloopwedstrijden ga ik me focussen op hoe ik het heb gedaan en wil ik mezelf minder vergelijken met anderen. Mijn twee medailles waren de vorige keer een zeer leuke maar totaal onverwacht resultaat en ik verwacht ook niet dat ik dit keer weer een podiumplaats zal bemachtigen.

Heb jij ook een leuke wedstrijd in het vooruitzicht?

Cheers!
Sandra-Anna

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *