Van snowboard-kluns naar (licht) gevorderde

Vorig jaar ging ik voor het eerst in mijn leven snowboarden en niet lang daarna volgde mijn eerste wintersport vakantie ooit. Ik vond het mega leuk, had enorm veel plezier en bewonderde de mooie vergezichten vanaf de Franse pistes. Maar ik viel ook. Veel. Heel veel. En alhoewel ik naarmate dat het weekend vorderde steeds beter kon snowboarden eindigde mijn eerste wintersport bij de EHBO. Mijn reispartner durfde daarom met mij niet meer de berg op, maar ik vond deze sport te leuk om zomaar op te geven waardoor ik besloot om lessen te gaan nemen. Ik boekte een drie-daagse cursus voor ligt gevorderden bij Montana en zo ging dat eraan toe.

Tijdens de eerste les werden we meteen in het diepe gegooid; we stonden bovenaan de piste en mochten zelf naar beneden snowboarden zonder enige uitleg. Het was voor mij een jaar geleden dat ik voor het laatst op een snowboard heb gestaan, dus dat vond ik nog wel een dingetje. Natuurlijk begrijp ik het ook wel. Wij waren geen beginners meer en zouden zelfstandig naar beneden moeten kunnen, op deze manier kon de instructeur meteen ons niveau bepalen. Bochtjes durfde ik nog niet aan dus ik ging lekker zigzaggend naar beneden. De rest van het uur mocht ik oefenen met het maken van de bochtjes en aan het einde van de les lukte ze me alweer best redelijk.

Tijdens de tweede les kregen we een andere instructeur die op de hoogte werd gesteld van ons niveau. We konden inmiddels allemaal al licht bochtjes maken en zouden hiermee verder gaan. We kregen oefeningen zoals het vasthouden van een ring of stok terwijl we naar beneden gingen. Hierdoor lukte het mij behoorlijk goed om de juiste techniek voor het maken van een bocht onder de knie te krijgen. Ook leerde we hoe we moesten lopen met een binding nog aan onze voet vast (handig voor als je in een stoeltjes lift wilt gaan), deden we hoog-laag oefeningen en mochten we licht springen als voorbereiding voor de volgende dag.

Tijdens de laatste les gingen we namelijk aan de slag met de bochtjes die je nodig hebt voor op de rode en zwarte pistes. Doordat deze pistes steiler zijn moet je een scherpere bocht nemen en dat doe je dus door te “springen.” Het lukte mij helaas niet om voor het einde van de les de juiste techniek te beheersen. De bewegingen waren erg complex waardoor ik teveel moest nadenken. De rest van de dag ben ik nog gebleven om wat meer te oefenen maar na twee afdalingen waarbij het niet lukte gaf ik het alsnog op en ging ik maar gewoon lekker snowboarden. Ik wilde wat meer oefenen met snelheid maken omdat ik na de tweede les realiseerde dat ik eerst helemaal afrem voordat ik de bocht inzet. Gelukkig was dit niet heel lastig om aan te passen waardoor ik op de derde dag alsnog van de piste af kon scheuren, bochtjes kon maken en niet meer op mijn billen hoefde te vallen.

Het waren hele leuke lessen waarbij ik veel heb geleerd. Doordat we maar met een kleine groep waren (2/3 personen inclusief mezelf) kreeg ik veel aandacht van de instructeur waardoor ik waardevolle tips heb gekregen om beter te kunnen snowboarden. Aan het eind van de maand ga ik nog een keertje snowboarden bij een grotere indoor-piste en daarna ben ik hopelijk klaar om weer op wintersport te gaan.

Heb jij wel eens gesnowboard? Heb je toen ook lessen genomen?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *