10 dingen die ik niet miste toen ik geen ongelijke brug mocht turnen

Totaal onverwachts kreeg ik vorige week te horen dat ik weer langzaam mocht opbouwen met turnen op de ongelijke brug. Ik had het al uitgesloten dat ik ooit nog een meerkamp zou turnen, maar met dit goede nieuws komt daar misschien wel verandering in. Heel erg dat ik het ruim anderhalf jaar lang niet heb mogen doen vond ik het niet. Brug was altijd mijn minst favoriete toestel, ik heb het zelfs met enige regelmaat een “martelwerktuig” genoemd. Als kind heb ik het dus ook niet veel gedaan, en pas een paar jaar geleden ben ik elementen gaan oefenen en leren zodat ik een volwaardige oefening zou kunnen turnen op wedstrijden. Vandaag benoem ik tien dingen die ik dus absoluut niet heb gemist in mijn brug-loze maanden.

10. Overal magnesium
Iedereen die wel eens aan een brug heeft gehangen weet dat je magnesium nodig hebt om er niet meteen vanaf te glijden. Maar iedereen die ooit magnesium heeft gebruikt weet ook dat het overal – maar dan ook echt overal – komt te zitten. Jeuk aan je neus? Pas maar op dat ze niet denken dat je in Yuri’s voetstappen gaat treden! En dan heb ik het nog niet eens over je kleren die helemaal onder gaan zitten. Een gigantische stofwolk komt er vanaf als je je turnpakje probeert uit te kloppen voordat je hem in de was gooit.

9. Blauwe plekken
Het enige wat ik voorlopig nog mag doen is een beetje hangen, steunen en heel af en toe een  borstwaartsomtrek en buikdraai. Voor een of andere reden blokkeer ik nogal regelmatig nadat ik mijn buikdraai heb ingezet. Geen idee waarom, want eng vind ik het niet. Maar het gevolg is dus wel dat mijn heupen iedere keer met volle vaart tegen de legger aankomen. En ja, daar krijg ik blauwe plekken van. Al sta ik er wel om bekend dat ik redelijk snel een blauwe plek heb, ook anderen hebben mij verteld dat het zij ook regelmatig blauwe heupen en bovenbenen hebben.

8. Schaafwonden
Van de borstwaartsomtrek, buikomdraai en poging tot kip, krijg ik niet alleen blauwe plekken, maar ze zorgen er ook voor dat mijn tere huidje schaafwonden op loopt. Met name op mijn heupen heb ik regelmatig een laagje huid minder. En dat door meerdere laagjes stof heen.

7. Aanleren van nieuwe elementen
Het aanleren van nieuwe elementen op zichzelf is nog niet zo verschrikkelijk. Oké, het duurt misschien ontzettend lang voordat ik eindelijk een techniek begrijp, onder de knie heb en zelf kan uitvoeren, maar op andere toestellen heb ik daar ook (wellis waar in mindere mate) last van. Het zijn met name de andere redenen zoals de blauwe plekken en schaafwonden waar het mee gepaard gaat dat ervoor zorgt dat ik het wel bij de schaarse hoeveelheid elementen die ik kan houdt.

6. Naar de hoge legger
Ik weet niet wat het is met de hoge legger, maar ik blijf het eng vinden om ernaar toe te springen vanaf een hurkstand. Ik ben natuurlijk vrij klein (1.62 cm) en het gat tussen de twee leggers ziet er  daardoor ontzettend groot uit. Bovendien ben ik erg goed in het mispakken of niet goed vastpakken van de legger waardoor ik er vanaf glijd. Het gekke is dat zodra er iemand tussen de twee leggers gaat staan, de hele fobie verdwijnt. Die persoon hoeft mij niet eens te vangen en ik hoef ook niet het idee te hebben dat die persoon me zou vangen mocht het mis gaan. Ik denk dat het gewoon de afstand een beetje “breekt” waardoor het lijkt alsof de leggers minder ver uit elkaar staan, wat het minder spannend maakt om er naartoe te springen.

5. Onstabiele brug
De laatste keren dat ik aan een brug gezwaaid heb, heb ik hier een stuk minder last van gehad gelukkig. Maar toch komt het soms voor dat de brug niet stabiel staat. Het idee dat hij onder mij in elkaar valt komt dan al snel naar boven.

4. Rekstok
Er is maar één ding wat ik nog erger vind dan turnen aan een brug, en dat is moeten turnen op een heren rekstok. Die staat vaak lager en is “extra” waardoor je daar gemakkelijk wat elementen kunt oefenen. Maar die stang is gemaakt van ijzer wat behoorlijk hard is. Bovendien is hij ook nog dunner, waardoor het pijnlijker is om er tegenaan te komen na een opzwaai. Ook heb ik het gevoel dat blaren hier veel sneller gecreëerd zijn.

3. Krachttraining
Ik heb het vermoede dat naast mijn gebrek aan techniek, mijn gebrek aan spiermassa er ook voor zorgt dat ik niet zo heel succesvol ben op dit toestel. Ik heb natuurlijk al ruim 2 jaar geen krachttraining voor mijn bovenlichaam kunnen doen en bijna 1 jaar niet meer mogen doen. Hierdoor zijn mijn spaghetti armpjes nog verder afgezwakt. Er is natuurlijk maar een manier om hier iets aan te doen en dat is krachttraining. Tien keer een borstwaartsomtrek, tien keer optrekken, tien keer je voeten naar de legger… No thank you.

2. Spierpijn
Juist doordat ik brug bijna nooit doe, krijg ik ontzettend veel spierpijn als ik het een keer wél doe. Twee/drie dagen na een training voel ik mijn spieren vaak nog steeds als ik een trap probeer op of af te lopen. En die schooltas voelt opeens ook wel een stuk zwaarder aan dan voorheen.

1. Blaren
Maar hetgeen wat ik toch wel het meest vervelend vind aan de brug, is dat ik er altijd (maar dan ook echt altijd) blaren van krijg. De eelt op mijn handen is nu natuurlijk helemaal verdwenen. Maar ook dat ging er wel eens in een stuk vanaf. Het is me zelfs een keer gelukt om na één borstwaartsomtrek 12 (!!!) blaren te krijgen. Ik zei toch dat ik een teer huidje had…

Als je dit zo leest vraag je je natuurijk in God’s naam af waarom iemand überhaupt nog brug zou doen. Neem dit artikel dus alsjeblieft met een klein korreltje zout, ik ben natuurlijk ontzettend blij dat ik eindelijk weer een meerkamp mag turnen en neem sommige “minpunten” maar voor lief. No pain, no gain.

Kun jij je ook een beetje vinden in dit rijtje?

Cheers!
Sandra-Anna

PS. Voor als het nog niet helemaal duidelijk was, de handen op de foto zijn niet van mij. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *