Een finale plaats voor “Brammetje” in Montreal

Vandaag geen Doodle of the Day zoals gewoonlijk, maar een blogpost in de categorie “turnen” omdat het WK turnen in Montreal is begonnen, en het is er zeker eentje waar over geschreven mag worden. Turnen is een onderbelichtte sport in de media; toen ik laatst de krant opensloeg zag ik ruim vijf pagina’s aan voetbal, en maar liefst twee zinnen werden besteed aan gymnastiek. Als er dan een keer iets over turnen in de krant verschijnt (nu tijdens het WK in Montreal bijvoorbeeld), dan gaat dit altijd over Epke (na Rio heeft hij het weer geflikt en wist hij zich als eerste te kwalificeren voor een finale plaats op rek) of Sanne (door een slordige fout ging een balkfinale aan haar neus voorbij). Maar over Bart die net als Epke zich wist te kwalificeren voor rek, of Bram Verhofstad die een ongekende prestatie neerzette, wordt niets geschreven. Daarom wijd ik deze blogpost aan hem, omdat hij het ook verdiend om over geschreven te worden.

Bron foto: instagram.com/bramverhofstad

Bram hoort niet bij de “oude garde” die al jaren meegaan zoals Epke, Yuri en Bart. Hij is een van de nieuwkomers in het team en heeft geknokt om er onderdeel van uit te mogen maken. Via zijn vlogs, waarin hij een kijkje in zijn leven geeft, was zijn weg naar dit WK te volgen. De vele trainingen die hij erop had zitten, tegenslagen die hij moest verwerken, maar met name zijn enthousiasme voor deze sport liet hij zien. Ik was oprecht blij en heb zelfs staan juichen toen ik hoorde dat Bram het limiet op vloer had geturnd en zich daarmee van een ticket naar Montreal had verzekerd.

Hij is misschien niet zo doorgewinterd als onze andere helden, maar dat hij het verdient heeft, heeft hij in aanloop naar het WK ook tijdens de bekerwedstrijden laten zien waar hij onder andere een mooie vierde plaats en een bronzen medaille heeft behaald. Ook toen gooide ik mijn armen in de lucht van blijdschap, als ik het iemand gun is hij het wel.

In de vlog die een paar dagen geleden online kwam liet hij zien hoe ontzettend zenuwachtig hij was voor de kwalificatie. De echte emoties die hij liet zien zorgen ervoor dat ik nog meer met hem ging meeleven, dat ik me probeerde voor te stellen hoe spannend het moet zijn geweest om in zo’n grote arena te staan en je moment te pakken. En dat deed Bram ontzettend goed. Hij zette een goede oefening neer met een mooi resultaat. En toen gebeurde hetgeen wat niemand zag aankomen; een mankement aan de vloer zorgde ervoor dat alle Nederlandse mannen nog een poging mochten wagen op dit toestel.

En die kans benutte Bram volop door de oefening van zijn leven te turnen waarmee hij zichzelf een paar plaatsen omhoog in de ranglijst wist te turnen en zich daarmee te kwalificeren voor een vloer finale. Een vloer finale!! Ik heb geen woorden om te omschrijven hoe fantastisch ik dit vind en hoe blij ik voor hem ben. Wat er ook in die finale gebeurd; dit is een prestatie waar Bram ontzettend trots op mag zijn en waar wij met z’n allen ook even bij stil mogen staan. Om tijdens je allereerste Wereld Kampioenschap meteen te kwalificeren voor een finale beloofd veel voor de toekomst. Ik hoop dat deze goudkleurig mag zijn en begin alvast met duimen voor dit weekend.

Volg jij ook het WK? Hoe denk je dat Bram, Epke en Bart het tijdens de finale gaan doen?

Cheers!
Sandra-Anna

PS. Ook nog even een eervolle vermelding aan Eythora omdat ik ontzettend veel respect heb voor haar doordat ze ondanks haar rib blessure er afgelopen woensdag alsnog stond en twee mooie oefeningen heeft geturnd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *