Ik mag weer turnen, en nu?

Zoals afgelopen zondag te lezen was in mijn foto dagboek, mocht ik vorige week weer voor het eerst gaan turnen na mijn dubbele blessure en pols operatie. Ik had erg vele moeite met het uitkiezen van het turnpakje dat ik als eerste aan zou trekken, maar ik had ook ongelofelijk veel zin om weer lekker te gaan trainen. Mijn passie voor het turnen is ten slotte ook de reden geweest dat ik überhaupt twee operaties heb moeten ondergaan. Als ik niet zou turnen, zou ik ook geen last hebben van mijn pols en zou erin laten snijden niet nodig zijn geweest. Maar mijn drang om wel te turnen is zo groot dat ik niet anders kan doen dan eraan toegeven. En dat heb ik vorige week dus eindelijk weer gedaan.

Tijdens mijn eerste training op woensdag ben ik voornamelijk zelf aan de slag gegaan om te kijken wat ik nog kon. Dat was niet alleen mijn eerste training na mijn operatie, maar ook mijn eerste training bij TSTV Saltare. Daar word ik uitgedaagd, maar mag ik ook mijn eigen ding doen. Ik begon op balk wat het enige toestel is waarop ik dit jaar heb geturnd. Deze training was voor mij gewoon een beetje een 0-meting; kijken waar ik sta en waar ik nog aan moet werken. Verassend genoeg gingen alle elementen waar ik voor de zomer mee bezig was aardig goed. Zelfs mijn trappelsprong 1/2 draai waar ik alleen van mei tot en met juni aan heb gewerkt lukte meteen. Ik mag nog wel iets meer aan mijn balans werken de komende tijd, maar het lukte me wel om alle elementen die in mijn balkoefening zit te turnen zonder van de balk af te vallen.

Vervolgens ging ik naar vloer waar ik begon met een paar handstandjes tegen de muur. Niet zo zeer om aan mijn handstand te werken, maar meer om te kijken of ik al kan steunen op mij pols. Helaas was dit nog niet geval waardoor ik het maar bij een paar handstandjes en radslagen heb gelaten. Ik ben verstandig geweest en heb het niet geforceerd ondanks dat het erg moeilijk was om geen overslag te turnen. Wat ik wel heb gedaan is salto’s springen. Voor nu nog even van de tumbling in de valkuil, maar ik hoop toch wel dat ik deze ooit op vloer kan.

Op brug heb ik om mijn pols te besparen (maar eigenlijk omdat ik brug helemaal niet zo leuk vind) maar een keer een borstwaartsomtrek en een buikdraai achterover gedaan, die tot mijn verbazing allebei lukte. Omdat ik altijd een hekel had aan de brug (ik noemde het zelfs een martelwerktuig) heb ik deze elementen nooit leren turnen. Maar aangezien de meeste studenten turnwedstrijden meerkamp wedstrijden zijn, moest ik er toch echt aan geloven en ben ik deze afgelopen half jaar gaan oefenen. Ik geloof dat ik de borstwaartsomtrek inmiddels wel stabiel heb gekregen, maar de buikdraai kan nog wel wat fine-tuning gebruiken, met name in mijn opzwaai.

Ik merk wel heel erg dat ik het hebben van een doel mis. De afgelopen tijd heb ik iedere keer voor een wedstrijd getraind, waarvoor ik een turnoefening had geschreven met nieuwe elementen die ik wilde leren. In het vooruitzicht staat wel NSTC1 op 18 november in Maastricht waar ik graag aan zou willen deelnemen. Maar ik weet dat ik me daar op dit moment niet op moet gaan focussen, want de teleurstelling is te groot als blijkt dat ik toch af moet zeggen net zoals gebeurde bij de NSTC2 afgelopen mei. Ondanks dat houd ik het zeker wel in mijn achterhoofd. Mijn focus zal de komende tijd met name liggen op het herstel van mijn pols. Op vloer wil ik graag de salto leren, op brug mijn buikdraai stabiel krijgen, en hopelijk heeft mijn nieuwe trainer een leuke uitdaging voor mij op balk zodat ik op alle toestellen (behalve sprong) een doel heb waar ik aan kan werken. Het maakt mij niet uit of ik ze binnen een maand haal of er een heel jaar aan moet werken, zulke doelen stellen helpt mij gemotiveerd te blijven en het plezier in turnen te behouden.

Wat zijn jouw (sportieve) doelen voor komend seizoen?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *