#Cumlaude

Toen ik hoorde dat ik tijdens mijn Pre-Master CIS voor het vak methodology iedere week een knowledge quiz zou hebben, kreeg ik het een klein beetje benauwd. Een tentamenweek waarbij ik een week lang moet leren om voldoendes te halen de week erna, prima. Maar om dit iedere week te hebben? Een ware nachtmerrie. Dat betekend dat ik dus iedere week netjes mijn course work moet doen, de opgegeven hoofdstukken en artikelen moet lezen (circa 60 A4’tjes), maar ook moet studeren om dit te kunnen onthouden. Dat is gewoon ontzettend tijdrovend en tijd is schaars, ook bij studenten. In mijn foto dagboek was te zien dat ik vorige week veel heb gestudeerd voor mijn eerste toets die ik afgelopen maandag had, vandaag vertel ik hoe dit was bevallen en hoe het is om iedere week een knowledge quiz te hebben.

Zoals ik al zei: iedere week een knowledge quiz (KQ) hebben is ontzettend tijdrovend. Het is veel werk om al het materiaal te lezen, er een samenvatting te maken en deze vervolgens uit mijn hoofd te leren. Vorige week heb ik dan ook 90% van mijn vrije tijd hieraan besteed. We moeten iedere week deze knowledge quizzes maken, omdat mijn docent heilig geloofd in een of andere pyramide die beweert dat je eerst iets moet leren voordat je het kunt begrijpen. Daar ben ik het dus niet mee eens; iets wat ik niet begrijp kan ik ook niet leren. Maar goed, die KQ dus. Tot mijn verbazing werd dit niet in de kleine lokalen in het tweede uur van het college gehouden, maar in een grote collegezaal waarin iedereen op elkaar opgepropt zit. Samenwerken is zo wel heel erg makkelijk. Heb ik als perfecte student en bangeschijter uiteraard niet gedaan.

De KQ was best pittig. Zo waren de vragen mij niet helemaal duidelijk doordat ze behoorlijk vaag waren gesteld en ik niet goed wist hoe ik ze moest interpreteren. En op de meest simpele vraag waar we twee variabelen moesten opnoemen, wist ik er maar een. Het volledige kwartier wat we voor het beantwoorden van de KQ krijgen heb ik gespendeerd aan het bedenken wat het juiste antwoord is op die vraag. Veel variabelen zijn de revue gepasseerd, waaronder (wat later bleek) ook het juiste antwoord. Uiteraard ben ik weer zo blond dat ik het antwoord opschreef waarvan ik al 100% wist dat het fout was. Waarom heb ik niet dat andere antwoord opgeschreven waar ik over twijfelde? Een twijfel antwoord is nog beter dan een fout antwoord, dan had ik in ieder geval nog de kans om het goed te hebben…

Ik wist dus niet met zekerheid het antwoord op alle vragen. Aan het eind van iedere vraag stond het aantal punten dat je ervoor kon krijgen, in totaal 10. Ik heb geteld hoeveel punten ik dacht te gaan krijgen, maar kwam helaas niet hoger uit dan 4. Ik heb ook geen idee hoe streng ze dit nakijken en of mijn antwoorden (waaruit zeker bleek dat ik de stof wel beheerste) voldoende zouden zijn. Het waren dus een paar spannende dagen, maar vandaag kreeg ik eindelijk het verlossende antwoord. De gemiddelde score van de KQ was een 5,7, mijn score was een freaking 9! Maar nu baal ik dus wel een beetje, want als ik tijdens de toets niet zo stom was geweest had ik gewoon een 10 gehaald. Dan was het allereerste cijfer wat ik op de universiteit haalde een dikke vette 10. Maar dat is tot mijn grote verdriet helaas niet zo en ik zal het toch echt met die 9 moeten doen. Vind de perfectionist in mij niet zo leuk.

Ondanks dat ik baal dat het geen 10 is (ja, ik mag hier best een beetje van balen) ben ik wel trots dat ik toch gewoon een 9 heb gehaald. Mijn studie ben ik nu in ieder geval goed begonnen, de kop is eraf. Ik hoef niet na een week al meteen alles op alles te gaan zetten om mijn onvoldoende op te halen. Ik zeg ook zeker niet dat ik nu achterover kan gaan leunen, maar wel dat dit me het zelfvertrouwen geeft wat ik nodig had. Misschien gaat het me toch wel lukken om mooie cijfers te halen. Toen ik dit cijfer met mijn dierbare deelde kreeg ik een appje terug “#cumlaude.” Ja, als ik dit cijfer stand kan houden en nog minstens 11x behaal voor dit vak + voor alle andere vakken en opdrachten, dan heb ik mijn Pre-Master inderdaad Cum Laude afgerond. Helaas heb ik er niet zoveel aan om dit half jaar met een 8 gemiddeld en geen cijfer lager dan een 7 door te komen, want het geeft me enkel toegang tot de Master en zal niet officieel worden geregistreerd.

Het lijkt mij wel ontzettend gaaf om volgend jaar mijn Master Cum Laude te halen, maar ik weet nu al dat mij dat niet gaat lukken. Als ik dit doel wel voor ogen heb, ben ik teleurgesteld als ik het niet heb gehaald. Mijn HBO heb ik wel Met Genoegen afgerond, maar dit wordt helaas niet meer officieel erkend. Ik ga zeker mijn best doen om nog meer mooie cijfers zoals deze 9 te gaan behalen, en ik zal ook echt wel teleurgesteld zijn als blijkt dat ik “maar” een zesje heb gescoord. Maar mijn doel is om over 2 jaar dat briefje in ontvangst te mogen nemen, het zou fantastisch zijn als dat Cum Laude is, maar de euforie is net zo groot als het dat niet is. Ik ben het meisje dat volgens iedereen een HAVO-diploma nog niet kon halen en hoop over 2 jaar de vrouw te kunnen zijn die de titel Master of Science draagt, Cum Laude of niet.

Hoe gaat jouw studie tot nu toe?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *