Pre-Master CIS, een maand later

Ruim een maand geleden ben ik begonnen aan de Pre-Master Communication and Information Sciences op Tilburg University.  Morgen zitten er vijf van de dertien weken al op en dus leek het mij hoog tijd om mijn bevindingen over deze studie te delen.

Een Pre-Master doen is echt een commitment en niet iets wat je “erbij” doet. Ik was van plan om naast deze studie 2 dagen per week te werken zodat ik the best of both worlds had. Dat plan ging helaas niet door. Ik zal niet zeggen dat het onmogelijk is om een sociaal leven naast deze studie te hebben, maar wel dat ik behoorlijk moet puzzelen, iedere dag vroeg moet beginnen en laat moet eindigen zodat ik op zondag avond nog eventjes bij mijn vriend kan zijn. Niet alleen ik moet dingen op geven, hij dus ook. De hoeveelheid werk die ik iedere week heb is vergelijkbaar met de hoeveelheid werk die ik had aan het einde van mijn afstudeerstage. Ik heb zelfs een nieuwe planner met uren in plaats van dagen gekocht, zodat ik overzicht zou hebben wanneer ik college heb, andere afspraken, en wanneer ik kan studeren. Als ik op zondag avond vrij wil zijn, betekend dat echt dat ik op dinsdag ochtend niet kan uitslapen. “Full time” doesn’t quite cover it.

De studie zelf – en dan heb ik het over de inhoud van de vakken – valt me gelukkig wel mee. Voordat ik begon schreef ik deze blog, waarin ik vertelde hoe erg ik er tegenop zag. Ik ging uit van het ergste en verwachte dat ik komend half jaar behoorlijk zou moeten afzien. Dat valt dus wel mee. De onderzoeksvakken zijn gerelateerd aan communicatie, zo moeten we dus onderzoek doen (wat ik niet leuk vind) maar gaat het over Instagram (wat ik wel leuk vind). En ook methodology gaat volledig over onderzoek doen naar het communicatieve gedrag van mensen. Erg leuk vind ik het niet, maar het is goed te doen en lang niet zo erg als ik het had verwacht.

Over het niveau kan ik nog weinig zeggen, de ene keer vind ik het echt behoorlijk pittig en vraag ik me af hoe ik het ooit voor elkaar ga krijgen, maar de andere keer vind ik het weer reuze mee vallen en is het toch wel goed te doen. Het voornaamste wat ik de afgelopen maand heb geleerd, is dat overzicht hebben en een goede time-management echt cruciaal is.

Een groepsgenootje van me heeft vorige week besloten de stekker eruit te steken en te stoppen met de opleiding omdat het niet aan haar verwachtingen voldeed. Dat zette mij toch wel aan het denken. Ik denk juist doordat ik er zo negatief tegen aankeek, dat het voor mij positief is uitgevallen; erger dan hoe het in mijn hoofd was kon het immers niet. Ik heb het ook met mijn moeder over gehad, zal ik niet stoppen en gaan werken? Niemand in mijn omgeving verplicht me, of verwacht van mij dat ik een Master haal. Ik doe het dus niet om aan verwachtingen te voldoen, maar puur omdat ik het zelf wil. Ik heb de intrinsieke motivatie om mijn diploma te gaan halen en met dat doel voor ogen ben ik dag in, dag uit aan het studeren. Het is een commitment, en ik zal er hard voor moeten werken, maar dan heb ik uiteindelijk wel mijn doel behaald. Opgeven zal ik voorlopig nog niet doen, en dus zit er niks anders op dan nog even door te bikkelen.

Hoe bevalt jouw (nieuwe) studie?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *