Boek review: Bloedblaren – Naomi Rebekka Boekwijt

boek book books boeken

Toen ik de cover van Bloedblaren zag en de synopsis las wist ik het meteen; dit boek moest ik lezen. Ik ben dan ook erg blij dat ik een recensie exemplaar via De Club van Echte Lezers heb mogen ontvangen. Toen ik hem ’s avonds binnen kreeg ben ik hem meteen gaan lezen. De volgende dag had ik hem uit. Benieuwd of het aan mijn (hoge) verwachtingen heeft voldaan? Lees dan snel mijn recensie.

“Van de ziekte is weinig over. De resten ervan worden nu van de muren getrokken, de muren die ik zelf heb gekocht en betaald, straks stuc en schuur ik ze en plak ik al mijn pijn achter het behang.”

Over dit boek

Liv is een jonge vrouw die met psychische klachten kampt. Als tiener heeft ze zelfs een tijdje in een psychiatrische inrichting gezeten en nu moet ze dealen met de gevolgen daarvan. Dat doet ze door zichzelf helemaal in de sport en de verbouwing van haar huis te storten. Ze doet aan cross-fit en komt in het talententeam terecht. Ze blijft maar doorgaan totdat ze niet meer kan en zelfs dan geeft ze niet op. Is dit haar manier van overleven of een andere vorm van zelfbeschadiging?

“Ik ben niet langer een schaduw die langs mensen heen glijdt. Ik begin een gezicht te krijgen.”

Mijn review

Bloedblaren verteld de rauwe werkelijkheid. Boekwijt maakt het niet mooier dan het is. Dit heftige onderwerp wordt ook niet verzacht door humor of andere verhaallijnen. Hierdoor voelt het ontzettend echt; bijna alsof je een dagboek leest. Ik heb het gevoel dat ik een kijkje in het hoofd van iemand met psychische klachten heb gekregen. De gedachtes, het gedrag en de motieven van Liv werden ontzettend beïnvloed door haar ziekte. Steeds een beetje meer. Toen ik eenmaal begonnen was met lezen vond ik het heel moeilijk om het boek weg te leggen of los te laten. Zelfs nadat ik het uit had bleef ik erover nadenken.

De schrijfstijl vond ik over het algemeen prettig om te lezen. Dialogen worden duidelijk afgescheiden van de rest. Echter wordt er soms zonder aankondiging van het heden overgeschakeld naar het verleden en weer terug. Dat was even verwarrend waardoor ik een aantal alinea’s overnieuw moest lezen. Ook vond ik dat ik sommige zinnen behoorlijk lang waren. Ze waren niet onbegrijpelijk, maar hadden best op meerdere plekken afgebroken kunnen worden door een punt. Hierdoor zouden ze in mijn optiek wat lekkerder lezen.

“Als je mijn pijn wegneemt, blijft er niets van me over.”

Het mooiste aan dit boek vind ik dat het me oprecht raakte. Ik herkende mezelf enorm in het personage van Liv waardoor ik haar begreep. Het is beangstigend om te denken dat ik misschien ook net zoals haar was geëindigd als ik, in tegenstelling tot Liv, niet in een huis vol liefde ben opgegroeid. De woorden van Boekwijt maakte dan ook veel emoties bij me los. Dit heb ik nog nooit eerder bij het lezen van een boek ervaren.

Bloedblaren is een heel sterk verhaal dat ik iedereen kan aanraden om te lezen. Het is onwijs interessant om een kijkje te nemen in het hoofd van iemand die met psychische klachten kampt. Het boek kun je hier bestellen.

Heb jij wel eens een boek gelezen wat je aan het denken heeft gezet?

Cheers!
Sandra-Anna

*Dit artikel bevat een affiliate link. Dit betekent dat ik een erg klein percentage van jouw aankoopbedrag krijg. Jij hoeft hier niet meer voor te betalen.
 
**Dit boek heb ik van Uitgeverij Atlas Contact en de Club van Echte Lezers ontvangen om te recenseren. Dit heeft op geen enkele wijze mijn mening beïnvloed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *