Boek review: How to stop time – Matt Haig

boek book reading lezen How to stop time Matt Haig

Na het lezen van The Humans was ik erg enthousiast over de schrijfkunsten van Matt Haig. Het boek was grappig, inspirerend en moeilijk om weg te leggen. Ik wilde meer van zijn hand lezen waardoor ik besloot om How to stop time te bestellen. Met hoge verwachtingen begon ik dan ook te lezen in dit boek.

“That’s the thing with time, isn’t it? It’s not all the same. Some days – some years – some decades – are empty. There is nothing to them. It’s just flat water. And then you come across a year, or even a day, or an afternoon. And it is everything. It is the whole thing.”

Over dit boek

How to stop time gaat over Tom Hazard. Dit is een man met een zeer ongewone conditie. Waar normale stervelingen ieder jaar ouder worden, staat voor hem 15 jaar gelijk aan 1 levensjaar. Hij is dan ook 439 jaar oud, maar ziet eruit als iemand van 42. Om achterdocht te voorkomen moet hij iedere 8 jaar verhuizen en weer een nieuwe identiteit aannemen. Om het leven dragelijk te maken heeft hij maar één regel; niet verliefd worden.

“Everything is going to be all right. Or, if not, everything is going to be, so let’s not worry.”

Mijn review 

Ik had verwacht dat dit boek een combinatie zou zijn van Age of Adelaine en The Humans, maar niets was minder waar. Waar The Humans spannend is en vol met humor en levenslessen zit, was How to stop time traag en moeilijk te begrijpen. Het boek verspringt steeds van tijd, waar ik maar niet echt aan kon wennen. Naast het heden, las ik ook over het verleden van Tom. Ieder hoofdstuk speelde in een ander tijdperk af, in een andere omgeving en met andere karakters. Ik had vaak moeite om erin te komen. Als ik eindelijk lekker in verhaal zat, was het hoofdstuk afgelopen en waren we weer bij het heden. De narrative immersion is hierdoor erg laag waardoor je niet in het verhaal gezogen wordt en door wilt blijven lezen.

“She laughs. It is the simplest, purest joy on earth, I realise, to make someone you care about laugh.”

Voor mijn gevoel gebeurde er ook vrij weinig. Tom probeerde niet verliefd te worden op zijn nieuwe collega terwijl hij nog aan het rouwen was over het verlies van Rose (de moeder van zijn dochter) die bijna 400 jaar geleden was overleden. Hij is depressief en vind het helemaal niks dat hij zolang moet leven. Ik had verwacht dat het een romantisch verhaal zou zijn zoals Age of Adelaine, maar ook dat was het niet. Ik vond de liefde tussen Tom en Rose maar moeilijk te begrijpen. Zij was 18 en ondanks dat hij al wel 16 was zag hij eruit als een kind van 12. Ook in het heden waar Tom zich aangetrokken voelt tot zijn collega komt daar geen hartstochtelijke relatie uit.

“History was, is, a one-way street. You have to keep walking forwards, but you don’t always need to look ahead. Sometimes you can just look around and be happy right where you are.”

Het einde had wel een plot twist die ik niet zag aankomen. Een van de verhaallijnen waar wel aandacht aan wordt besteed, maar weinig naar wordt gehandeld, komt aan het einde van het boek op een onverwachte manier terug. Dat maakte het voor mij iets minder erg dat ik 300 pagina’s van een boek heb gelezen wat eigenlijk niet zo interessant was. Voor mij was How to stop time een teleurstelling na eerder fantastisch werk van Matt Haig te hebben gelezen. Dit boek kun je hier bestellen.

Van welke schrijver/schrijfster zou jij nog graag iets willen lezen?

Cheers!
Sandra-Anna

*Dit artikel bevat een affiliate link. Dit betekend dat ik een erg klein percentage van jouw aankoopbedrag krijg. Jij hoeft hier niet meer voor te betalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *