Running talk: Een nieuw “PR” op de 10KM

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl woman

Sinds de zomer is begonnen heb ik in het weekend één taak die iedere week terug komt. Die ‘taak’ is het lopen van 10 kilometer. Niet meer en niet minder. Eerst had ik door mijn drukke baan en de verhuizing gewoonweg te weinig tijd voor langere duurlopen. Daarna raakte ik geblesseerd en was het niet verstandig om verder of langer te gaan lopen. Toen ik het probeerde werd ik meteen terug gefloten. Zoals iedere week liep ik ook afgelopen week weer een duurloopje van 10 kilometer. Die ging echter een stuk anders dan in de voorgaande maanden.

Al heel erg lang loop ik mijn rondjes binnen een straal van een (halve) kilometer van mijn huis. Om meerdere redenen liep ik kleine rondjes in mijn wijk. Voor mij betekende dat rondjes om het Philips stadion, de appartementen complexen die ernaast staan en als ik heel avontuurlijk was breidde ik het rondje uit tot aan de kerk zo’n 650 meter verderop. Het kleine rondje is precies 1 kilometer. Tijdens een training liep ik die dus tien keer terwijl ik naar een podcast luisterde om het nog enigszins interessant te maken. Dat deed ik zodat ik hoe ver ik ook had gelopen, ik áltijd maximaal een paar honderd meter van mijn huis was verwijderd en ik ieder moment mijn training kon afblazen.

Na maanden van aankloten gaat het inmiddels een stuk beter met me. Regelmatig had ik hoop dat ik verder zou kunnen lopen, maar moest ik na een kilometer toch huiswaarts keren. Afgelopen weekend had ik echter echt het vermoeden dat het beter ging en dat ik het zowel fysiek als mentaal aankon om een groter rondje te lopen. Ik wilde dolgraag weer naar het bos toe. Dat rondje is minimaal 9 kilometer, dus als het niet meer ging kon ik voor mijn gevoel niet even snel naar huis. Ik had er alle vertrouwen in dat dit deze keer niet nodig zou zijn.

Ik begon hoopvol aan mijn rondje en zag op mijn horloge dat ik mijn eerste twee kilometers aan de snelle kant liep. Ik was op het moment aan het wachten dat ik onbewust langzamer zou gaan lopen en mijn horloge aan zou geven dat ik een tergend langzame kilometer had gelopen. Dat signaaltje kwam maar niet. Toen ik 5 kilometer had gelopen zag ik tot mijn verbazing dat ik dit op een paar seconden na in 30 minuten had gelopen. Dan moest ik toch best snel hebben gelopen in het eerste deel van mijn rondje. Ik ging er vanuit dat het kwam doordat ik eindelijk weer door het bos liep en hier enorm van genoot.

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl woman

Ik liep lekker door. Ik liep op een tempo wat comfortabel voelde. Ik deed niet mijn best om snel te lopen, ik wilde gewoon lekker lopen. De tijd die ik erover deed had ik in de afgelopen maanden helemaal los gelaten. Ik wist dat ik langzamer was geworden, maar daar maakte ik me niet druk om. Als mijn blessure dadelijk helemaal weg is en ik weer echt kan gaan trainen wordt ik vanzelf weer sneller.

Toen ik na 8 kilometer weer op mijn horloge keek zag ik dat ik nog 12 minuten over had om 2 kilometer te lopen. Dat is ietsjes minder dan 6’00 per kilometer. Normaal zou ik daar niet eens aan willen beginnen, maar die dag wilde ik het toch proberen. Ik wist dat als ik mijn best deed het me zou moeten lukken om die 10 kilometer binnen het uur te lopen. Ik zette wat aan en liep de 9e kilometer in 5’22. Dat gaf me wat ruimte voor mijn laatste kilometer, maar niet zo veel. Alle energie die ik nog in mijn lichaam had haalde ik naar boven. Ik kan nog niet helemaal geloven dat ik deze laatste kilometer in 4’56 heb gelopen. Volgens mij heb ik nog nooit zo snel een kilometer gelopen tijdens een duurloopje.

Het eindresultaat? 10 kilometer in 58:01! Dat is een nieuw onofficieel PR en ruim 8 minuten sneller dan mijn snelst gelopen tijd op de 10 kilometer tijdens een wedstrijd (deze dateert nog uit 2018 toen ik pas net begonnen was met hardlopen). Het was super onverwachts dat ik dit rondje zó snel heb gelopen. Ik had het niet gepland. Voor mij was het al een overwinning op zich dat ik eindelijk weer naar de bossen kon en even een ander rondje kon lopen dan die ene rondom het stadion in mijn wijk. Na het rondje voelde ik helaas wel wat pijn in mijn heup, maar dit is niet echt zorgelijk.

Nu hoop ik nog meer dat we snel weer een wedstrijd mogen lopen. Ik begin er steeds meer in te geloven dat het me dan gaat lukken om de 10 kilometer binnen het uur te lopen.

Wat is jouw PR op de 10 kilometer?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *