Running talk: Ik werd terug gefloten

Stox compressie kousen energy socks bank sokken benen paars roze vrouw

Ik ging vaker en wat langer hardlopen. Ik wilde namelijk mijn wekelijkse kilometers uitbreiden. Op rustdagen deed ik regelmatig nog een krachttraining ter voorkoming van een blessure. Helaas heeft dat niet helemaal gewerkt want na een paar weken raakte ik alsnog geblesseerd en gaf mijn lichaam aan dat het teveel was.


Ik heb geen specifieke reden waarom ik graag meer wil lopen. Nu alle wedstrijden zijn afgelast heb ik ook geen loopdoel meer. Mijn enige reden is dat ik het hardlopen leuk vind. Ik kan echt genieten van het rondje wat ik ‘s ochtends vroeg voor mijn werk loop in alle rust en stilte. Ik wil simpelweg vaker en langer dat fijne momentje voor mezelf ervaren.

Ik wilde het wel verantwoord doen. Daarom bouwde ik het heel langzaam op. Van drie keer per week hardlopen ben ik naar om-de-dag gegaan. Dat betekend dat ik maar een keer in de twee weken een extra training heb. Mijn doordeweekse rondjes breidde ik met zo’n tien minuten per training uit wat ook niet zo heel veel is. De duurloop die ik in het weekend doe bouwde ik op zoals ik gewend was. Dat heb ik voor alle halve marathons die ik heb gelopen zo gedaan en dat is altijd nog goed gegaan. Het lopen ging dan ook top.

Tot ik vorige week opeens pijn kreeg in mijn linkerkuit toen ik een brug afliep. Adrenaline heeft ervoor gezorgd dat ik mijn duurloop af kon maken. Toen ik thuis was deed mijn kuit zoveel pijn dat ik niet eens meer kon wandelen. Een bezoekje aan de supermarkt voelde alsof er een naald in mijn zenuw werd gestoken. Het maakte mij verdrietig want op bevrijdingsdag kon ik hetgeen wat mij een vrij gevoel geeft niet meer doen. Ik miste het hardlopen. Nu alles dicht is was dat de enige uitlaatklep die ik nog had. Ik baalde er dan ook behoorlijk van dat ik zelfs dat niet meer kon doen.

Het vervelende aan blessures is dat je nooit weet hoelang het precies duurt voordat je weer helemaal genezen bent. Soms valt het mee en andere keren valt het heel erg tegen. Gelukkig viel het dit keer vooralsnog mee. Na vier dagen rust kon ik alweer voorzichtig een rondje lopen en mijn duurloopje van gisteren ging ook goed. Ik duim nu dus even dat dit zo blijft en dat ik de komende tijd weer om de dag mag genieten van een rondje. Waar de plotselinge pijn opeens vandaag kwam weet ik niet. Ik ben wel onwijs blij dat hij net zo plotseling is verdwenen als dat hij is gekomen.

Hoe vaak loop jij hard?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *