Running talk: Nooit meer een halve marathon?!

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman orange zonnebril sunglasses good sport watch sporthorloge GPS Garmin running shoes hardloopschoenen hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman medaille medal raceday hardloopwedstrijd medal medaille Eindhoven blob maastricht's mooiste

Zoals je in mijn race verslag van de halve marathon van Eindhoven hebt kunnen lezen had ik het ontzettend zwaar. Ik heb geen enkele kilometer lekker kunnen lopen en de hele weg van start naar de finish afgezien. Bovendien was het resultaat toch wel teleurstellend en niet hetgeen waar ik maandenlang zo hart voor heb getraind. Tijdens deze tweeënhalf durende hardloopronde heb ik me heel erg afgevraagd waarvoor ik het deed. Het beeld dat ik in mijn hoofd had was veel rooskleuriger dan de werkelijkheid. Toen ik wederom helemaal leeg over de finish kwam heb ik dus mezelf beloofd dit nooit meer te doen.

Ik vind hardlopen heel erg leuk en heb er oprecht een nieuwe hobby bij gekregen. Ik kan heel erg genieten van de meeste rondjes; ik kan lekker met mijn gedachten weg dwalen en ik vind het fijn dat ik iets doe wat bijdraagt aan mij gezondheid. Ook als het regent of koud is ga ik met plezier naar buiten en zelfs als het 42 graden is sla ik mijn training niet over. Met name langzame duurlopen vind ik heerlijk. Ik hoef mezelf dan niet te pushen maar kan gewoon lekker om me heen kijken, naar muziek luisteren en mijn gedachten de vrije loop laten. Ik verveel me dan ook geen enkel moment en doordat het op een langzaam tempo gaat is het nooit zwaar.

Behalve tijdens een halve marathon, want dan is het afzien. En dat terwijl ik tijdens een trainingsrondje vier keer deze afstand (of verder) heb gelopen én ervan heb genoten. Ja, de laatste kilometers waren toen ook wel zwaar en mijn benen waren heus wel blij toen ze mochten stoppen met lopen. Maar zo uitgeput en leeg zoals ik in Maastricht en Eindhoven over de finish kwam was ik toen niet. Ik hoefde tijdens deze trainingen ook lang niet zoveel af te zien als tijdens de wedstrijd zelf en dat terwijl mijn pace tijdens training toch een behoorlijk stuk hoger ligt (25 seconden per kilometer).

Wellicht dat ik tijdens een training wat meer ongedwongen kan lopen. Er staat dan geen druk op me en als het na een paar kilometer niet meer gaat of ik er niet lekker in kan komen, dan kan ik altijd nog huiswaarts keren – ook al heb ik dit nog nooit gedaan. Ik hoef niet kosten wat het kost de finish te halen en te laten zien ‘wat ik kan.’ Ik hoef niemand trots te maken of mezelf iets te bewijzen. Er staan dan ook geen vrienden en familie langs de weg die mij verwachten. Oké, behalve mijn moeder als ik van te voren besloten heb om naar mijn ouders te gaan lopen en haar dat heb laten weten. Maar dat voelt niet als druk, eerder als een soort ‘reddingsmiddel’ want mocht het niet gaan dan kan ik haar opbellen en komt ze me halen.

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman orange zonnebril sunglasses good sport watch sporthorloge GPS Garmin running shoes hardloopschoenen hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman medaille medal raceday hardloopwedstrijd bibnumber startnummer race hardloopwedstrijd

De drie halve marathons in wedstrijd verband die ik heb gelopen (2x Eindhoven en 1x Maastricht’s Mooiste) hebben een aantal dingen gemeen. Ten eerste was ik ontzettend goed getraind en heb ik alles gedaan om zo fit mogelijk aan de start te staan. Bij mijn eerste halve marathon was dat met name mentaal doordat ik geblesseerd raakte, bij mijn tweede had ik ontzettend veel trainingskilometers gemaakt en getraind tot 25 kilometer en bij mijn derde had ik zelfs de hulp van goede trainers ingeschakeld. Aan mijn voorbereiding lag het dus niet. Ook lag het niet aan mijn zelfvertrouwen want alle drie de keren was ik ervan overtuigd dat ik de finish zou halen. Waar het dan wel aan lag? Naast andere kleine factoren was de grootste boosdoener het weer. In 2018 was het 27 graden met een strakblauwe hemel, in Maastricht rees het kwik tot 28 graden en vorige week tijdens mijn laatste halve marathon was het wederom erg warm met 25 graden en veel zon.

Voor Maastricht heb ik bewust in warme temperaturen midden op de dag getraind om me er zo goed mogelijk op voor te bereiden en toch had ik last van de warmte. Nu was dat helaas niet mogelijk omdat het in de aanloop na de halve marathon maar 10 tot 15 graden was en ik meer regen dan zonneschijn heb gezien. De warmte speelde een grote rol tijdens het lopen. Behalve dat ik meer water moest drinken heb ik mezelf ook veel af moeten koelen. Iedere kilometer kreeg ik wel meerdere keren opeens het gevoel dat ik het veel te warm had en ik mezelf onmiddellijk moest koelen. Dat ging gelukkig wel aardig met een spons, maar hierdoor raakte zowel in Maastricht als in Eindhoven mijn shirt kletsnat. Dat was fijn toen het mega warm was, maar beide parcoursen kenden aan het einde ook een stuk wat meer bebost is waardoor er schaduw was. Hier had ik het juist opeens heel erg koud en kreeg ik kippenvel over mijn hele lichaam. In plaats van lekker te lopen was ik genoodzaakt om constant bezig te zijn met het zorgen voor de juiste lichaamstemperatuur.

Zo erg afzien zoals ik tijdens de halve marathon van Eindhoven heb gedaan en de laatste kilometers van Maastricht’s Mooiste wil ik nooit meer. Dat is het gewoon niet waard. Ik heb inmiddels al bewezen dat ik een halve marathon kan lopen, dat hoef ik niet nog een keer. Ik stel niemand teleur als ik nooit meer 21.1 kilometer zal lopen, ook niet mezelf. Voor mij is het nu belangrijk dat ik kan genieten van het lopen en als dat betekend dat ik het bij 10 mijl moet houden, dan is dat prima. Wel ben ik heel erg benieuwd naar wat er mogelijk is als ik een keer een halve marathon tijdens goede weersomstandigheden loop (wanneer het minder dan 20 graden is). Lukt het me dan wel om mijn doel van 2:22:22 te halen? Of kom ik op zijn minst in de buurt? Mocht ik het toch nog een keer willen proberen dan zal ik er helemaal voor gaan totdat het genieten over gaat in afzien. Dan is het voor mij tijd om uit te stappen en nieuwe doelen te stellen.

Wat is jouw favoriete hardloop afstand?

Cheers!
Sandra-Anna

Een gedachte over “Running talk: Nooit meer een halve marathon?!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *