Running Talk: Waarom ik toch nog een halve marathon heb gelopen

hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman orange zonnebril sunglasses good sport watch sporthorloge GPS Garmin running shoes hardloopschoenen hardlopen running runninggirl hardloopster vrouw meisje dame girl nature woman medaille medal raceday hardloopwedstrijd medal medaille CPC Den Haag halve marathon half halb raceday runningbib

Tijdens mijn laatste halve marathon in Eindhoven heb ik geen enkele kilometer lekker kunnen lopen en van begin tot eind behoorlijk afgezien. Toen ik op de Vestdijk over de finish kwam was ik helemaal leeg en kon ik bijna niet meer op mijn benen staan. Dat wilde ik nooit meer. En toch schreef ik me niet veel later in voor de CPC.

Vorig jaar stond ik twee keer aan de start van een halve marathon. Beide keren was ik ontzettend goed getraind en had ik alle vertrouwen in een goede afloop. De finish haalde ik dan ook, maar niet in de tijd waarvoor ik maandenlang had getraind. De voornaamste reden hiervan lag niet zozeer aan mij, maar aan het weer. Zowel in juni bij Maastrichts Mooiste als in oktober in Eindhoven was het tussen de 25 en 30 graden. Alhoewel ik hier enigszins op getraind was en gewoon kon lopen, waren de omstandigheden alles behalve ideaal.

Er zijn eigenlijk twee redenen (of misschien wel drie) waarom ik heel graag nog een keer een halve marathon wilde lopen. De eerste – en voornaamste – reden is omdat ik wil zien wat er mogelijk is als ik een halve marathon onder “normale” weersomstandigheden loop. Kan ik dan de tijd die ik in mijn hoofd heb en waarvoor ik maanden heb getraind wel lopen? Kan ik mijn pace versnellen als het een keer onder de 20 graden Celsius is? Ik weet gewoon dat ik sneller kan dan 2:27:50 – de snelste tijd op een halve marathon die ik in de afgelopen twee jaar tijdens een wedstrijd heb gelopen. Als ik tijdens een training met gemak een halve marathon in 2:16:00 loop, dan moet ik dat tijdens een wedstrijd toch ook kunnen?

Daarnaast hoor ik heel veel verhalen van andere lopers dat ze een runners high krijgen en ontzettend genieten tijdens het lopen van een wedstrijd. Alhoewel ik ook meerdere wedstrijden met een grote glimlach op mijn gezicht heb gelopen zou ik dit ook eens tijdens een halve marathon willen ervaren. In Maastricht heb ik wel stukjes kunnen genieten, dat kon ook niet anders met zo’n mooie omgeving, maar nog nooit van begin tot het eind. Ik zou tijdens een wedstrijd wel eens net zoveel willen genieten als tijdens een training.

Bovendien vind ik een ten miles (16 kilometer) lopen erg leuk, maar mis ik de uitdaging. Een halve marathon is spannend en voelt soms nog als ‘een stap te ver.’ Alhoewel ik er alle vertrouwen in heb, weet ik dat ik op een slechte dag alsnog een ten miles kan lopen, maar kan dit op een halve marathon nog wel eens tegenvallen. Die uitdaging zorgt ervoor dat ik tot deze afstand wordt aangetrokken.

Heb jij wel eens een halve marathon gelopen of zou je dit nog ooit willen doen?

Cheers!
Sandra-Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *