Wedstrijd verslag: NSTC 1 Nijmegen 2019

Afgelopen zaterdag was het weer tijd voor de eerste Nederlandse Studenten Turn Competitie (NSTC1) in Nijmegen. Het was wederom een toestelwedstrijd en aangezien ik verwacht dat dit mijn laatste turnwedstrijd zou zijn (volgend jaar mag ik waarschijnlijk niet meer bij Suca turnen omdat ik geen student meer ben) wilde ik graag meedoen ondanks mijn slechte voorbereiding. Ik ben na een stop van een half jaar pas eind oktober weer begonnen met turnen. Daarvan heb ik zo’n twee/drie weken niet voluit kunnen turnen omdat ik mijn knie had gekneusd en ben ik ook nog eens een week op vakantie geweest. Ik heb dus niet veel kunnen trainen voor deze wedstrijd. Daarom wilde ik gewoon voor de gezelligheid meedoen ‘for old times’ sake’ en totaal niet om te winnen.

Sprong

De wedstrijd begonnen we met rust wat ik helemaal niet erg vond omdat ik hierdoor wat extra tijd had voor mijn warming-up. Ons eerste toestel werd sprong en zoals altijd oefen ik dit eigenlijk nooit omdat mijn pols dit niet zo leuk vindt. Ik heb twee keer ingeturnd en vond het toen wel prima. De sprong die ik wilde doen lukte gewoon en mijn landing was ook wel goed genoeg. Tijdens mijn wedstrijd ging sprong best aardig. In tegenstelling tot normaal telde deze wedstrijd het gemiddelde van twee sprongen. Tijdens het springen merkte ik wel steeds dat ik iets teveel afzette waardoor ik erg veel vaart naar voren had en me in de landing op de pegasus moest afremmen. Gelukkig was dit geen probleem en kon ik ook beide keren de sprong netjes landen. Uiteindelijk werd ik 3e van de 8 (d = 1.8, e = 9.4, totaal = 11.2) en werd mijn sprong beloond met een bronzen medaille.

Brug met ongelijke leggers

Brug vind ik altijd het minst leuke toestel. Behalve dat ik er heel erg slecht in ben krijg ik er ook altijd veel blaren van op mijn handen en blauwe plekken op mijn heupen. Niet echt plezierig dus. Omdat ik wel gewoon een volledige oefening kan turnen doe ik het wel gewoon, bovendien vind ik het inmiddels niet meer zó verschrikkelijk. Tijdens de training van de donderdag ervoor kreeg ik twee blaren en zoals ik al had verwacht gingen beide blaren tijdens het inturnen (wat ook niet heel fantastisch ging) open. Met twee bloedende blaren moest ik dus eerst naar de EHBO om ze te verzorgen en pleisters op te plakken zodat ik mijn bloed niet overal aan af zou smeren. Ik mocht wederom het spits afbijten en als eerste turnen. De buikdraai die tijdens het inturnen nog niet zo lekker ging, ging nu gelukkig wel heel erg goed. De rest van mijn oefening was ook best prima. Helaas maakte ik na mijn afsprong wel een mini hupsje en zette ik twee kleine stapjes. Heel erg zonde want dit heb ik nog nooit eerder gedaan – ook niet tijdens trainingen. Van de concurrentie hoorde ik dat mijn oefening er netjes uitzag en alhoewel ik baalde van mijn afsprong was ik toch blij met dat commentaar. De jury was het overigens met hun eens want ik werd 3e van de 9 (d = 2.8, e = 8.1, totaal = 10.9). Ook hiervoor kreeg ik tot mijn grote verbazing een bronzen medaille. Ik heb dus gewoon op mijn slechtste toestel een medaille gewonnen.

EvenwichtsBalk

Sinds mijn polsblessure eind 2016 is balk mijn beste toestel. Hier ben ik dan ook al twee keer 1e op geworden en heb er ook al een keer een gouden medaille voor gekregen. In vergelijking met de andere toestellen ben ik hier beter in geworden omdat ik dit ook veruit het meeste doe. Tijdens trainingen sta ik het grootste gedeelte van de tijd op een balk waardoor ik veel heb kunnen oefenen en zelfvertrouwen erin heb gekregen. Dat was dit keer echter niet het geval. Het inturnen ging dan ook dramatisch. Ik was er weliswaar niet vanaf gevallen, veel slechter kon het ook niet. Toch liet ik me niet van mijn stuk brengen hierdoor ik had ik er vertrouwen in dat het tijdens de wedstrijd beter zou gaan. En dat ging het ook. Ik had twee hele kleine balansverstoringen (volgens mij waren ze maar amper zichtbaar) en voor de rest ging mijn balkoefening top. Achteraf wist ik dan ook niet of ik moest balen van die twee kleine balansverstoringen of dat ik blij moest zijn dat het met zo weinig training alsnog zo goed is gegaan. Nu ik de uitslag weet is het zeker dat laatste. Ik werd namelijk wederom 1e van de 11 met een prachtige score van 12,40. Nog nooit heb ik zo’n hoge score gehaald en zo netjes geturnd volgens de jury (d = 3.2, e = 9.2). Met deze score stak ik ook ver boven de rest uit, want niemand in mijn niveau heeft een score in de 12.00 gehaald – ook niet op andere toestellen. Deze prestatie werd dan ook beloond met een gouden medaille waar ik ontzettend blij mee ben.

Vloer

Naar dit laatste toestel keek ik eigenlijk het meeste uit. Ik weet gewoon dat hier niet zoveel mis kan gaan en vind het leuk om te turnen. Het is niet net zoals bij balk dat je er vanaf kan vallen en mijn elementen kan ik goed genoeg turnen dat ik niet zoals bij brug bang hoef te zijn dat ze nu niet lukken. Plezier maken stond bij mij op vloer dan ook centraal. Mijn oefening begon ik best lekker. Helaas wist ik na mijn hele pirouette niet meer zo goed waar ik was op de vloer. Ik besloot maar gewoon om door te turnen, het zou vast wel goed komen. En dat was ook het geval. Voor mijn gevoel was dit mijn beste oefening van deze wedstrijd omdat ik geen grote fouten had gemaakt. Helaas was de jury het daar niet mee eens en werd ik 5e van de 8 (d = 3.1, e = 7.8, totaal = 10.9).

Nummer NSTC1 Nijmegen 2018 turnwedstrijd studententurnen Dames 6 D6 startnummer NSTB turnpakje EST Suca meisje vrouw turnster gymnast gymnastisch metaal medals medailles medaille

Meerkamp

Op de meerkamp ben ik 2e van de 11 geworden, waar ik ook erg blij mee ben en heel erg trots op mag zijn. Al helemaal omdat ik van te voren al wist dat een van de meiden van Suca die bij mij in het niveau turnde hier helemaal niet thuishoort doordat ze er veel te goed voor is. Zij is dan ook met het goud naar huis gegaan. Ik heb hier overigens geen zilveren medaille voor gekregen omdat bij een toestelwedstrijd alleen het goud wordt uitgedeeld op de meerkamp.

Voor het eerste zat ik in een groepje samen met drie anderen van mijn vereniging. Naast dat we elkaar hebben geholpen en aangemoedigd was het ook heel erg gezellig. Bovendien heb ik ook mijn beste wedstrijd ooit geturnd; op geen enkel toestel heb ik ooit zulke hoge scores gekregen als tijdens deze wedstrijd. Dit had ik ook totaal niet verwacht. Toen ik mezelf vergeleek met mijn concurrentie verwachtte ik niet dat ik laatste zou worden, maar dat ik gewoon ergens tussen de 5e en 9e plek zou eindigen. Dat leek me ook een prima score voor deze wedstrijd met slechte voorbereidingen. Maar niets is minder waar. Ik heb gewoon 3 (!) medailles gewonnen. Nu ik hiermee verplicht moet promoveren, en een niveau hoger te moeilijk voor me is, was dit definitief mijn laatste turnwedstrijd. Ik heb er extra van genoten en kijk er met een grote glimlach terug.

Hoe was jouw weekend?

Cheers!
Sandra-Anna

Een gedachte over “Wedstrijd verslag: NSTC 1 Nijmegen 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *